Voor Natan Dvir is fotografie een relatief late vondst. Toen hij 30 was, stapte hij uit de zakenwereld en begon hij zich te richten op foto's. Hij werd redactiefotograaf en fotojournalist, maar maakte daarna naam als kunstenaar met tentoonstellingen in musea en galerijen. Tegenwoordig is hij Managing Director of Education bij het Houston Center for Photography en is zijn werk uitgelicht in toonaangevende internationale publicaties. Ondanks zijn volle agenda maakt Natan nog steeds tijd voor persoonlijke projecten met zijn Sony Alpha 1.
“Met een project kun je een bepaald doel centraal stellen en meer discussie uitlokken”, zegt hij. “Je kunt ideeën en situaties onderzoeken.” Daarnaast stelt Natan dat een project goed kan zijn voor je fotografie: “Je moet je werk grondig analyseren. Op welke ideeën wil je de aandacht vestigen en hoe kun je het beste met een foto een verhaal vertellen?”
Met het recente project Subway Diaries bouwt Natan door op zijn eerdere werk Platforms (2013-2017). “Platforms ging over eenzaamheid in grote steden”, vertelt hij. “Ik gebruikte mijn digitale SLR-camera, maar na het afdrukken besefte ik me hoe beperkt die technologie is. De scherpte was minder en er was meer ruis bijgekomen. Dankzij de kracht van de Alpha 1 is dat bij Subway Diaries heel anders.
Natan vindt het lastig om één favoriete functie van de Alpha 1 te kiezen. “De Alpha 1 is een geweldige camera die alles kan wat ik wil: beeld met hoge resolutie, goede prestaties bij weinig licht … Ik heb er geen slecht woord over te zeggen!” zegt hij enthousiast. “Er zijn zo veel functies die ik gebruik. Ik ben erg blij met de grote zoeker en het grote scherm, zeker bij fel licht. Er is geen vertraging, en de focus is zo slim en snel dat ik geen enkel frame mis.”
Natan verwijst naar een uitspraak van Robert Capa: “Als je foto's niet goed genoeg zijn, ben je niet dichtbij genoeg.” Deze filosofie is leidend voor de projecten van Natan en is de basis van zijn lenskeuze. “Ik ben liever dichtbij mijn onderwerp dan op een afstand”, vertelt hij. “Ik heb een Sony FE 16-35mm f/2.8 GM, een FE 70-200mm f/2.8 GM OSS en een FE 24mm f/1.4 GM, maar mijn voorkeur gaat uit naar de FE 24-70mm f/2.8 GM II. Die lens biedt een balans die perfect past bij de situaties die ik op de foto wil zetten, voornamelijk als het om afstand gaat.”
Natan gaat door: “De 16-35mm kan handig zijn als ik op korte afstand een volledige scène wil fotograferen, maar ik neem liever een stap naar achteren zodat ik de 24-70mm kan gebruiken. De 24mm is geknipt voor omstandigheden met weinig licht, en de 70-200mm is mijn favoriete lens voor commerciële fotografie en portretten.”
Natan leidt ook internationale fotografiereizen als onderdeel van zijn werk. Hierbij vermijdt hij de toeristische trekpleisters en focust hij zich op de verhalen, mensen en essentie van de locatie. Op een recente reis naar Cuba richtte hij zich bewust niet op de klassieke auto's en andere clichés. “Er waren bijzondere momenten. Zo heb ik een foto van een vrouw met een paraplu die over straat loopt. Ik had de scène goed voor ogen, maar dan moet je de foto zelf nog nemen.” Dankzij de Alpha 1 lukte het Natan om het moment te vangen en de echte verhalen te vertellen.
“Een van de beelden is van een groep mannen die een afvalcontainer legen op een zeil, om daarna het vuilnis op een oplegger te laden. Het is smerig werk, maar ze klagen niet. Deze foto vertelt een verhaal. Je begrijpt de armoede en welke impact dat heeft op het dagelijkse leven.”
Natan ontdekte nog meer verhalen toen hij naar een illegale grensovergang tussen Mexico en Guatemala ging. “We hebben een paar uur lang gefotografeerd aan beide kanten en gezien hoe mensen en goederen over de rivier werden gesmokkeld. Voordat ik ook maar één foto maakte, heb ik eerst 15 minuten lang toegekeken om de situatie te begrijpen en de centrale delen van het verhaal te bepalen.”
In Todos Santos, een klein dorp in Guatemala, wonen mensen die opvallende traditionele kleding dragen: gestreepte broeken en witte shirts voor mannen, en de vrouwen dragen vaak rood. Natan wilde niet alleen portretten maken, maar wilde een dieper verhaal op de foto zetten.
“Wat ik wil laten zien is niet alleen het dagelijkse leven van de mensen die deze kleding dragen,” zegt hij, “maar ook de kleermakers en de stoffenmarkten. Dat zijn onderdelen van het verhaal achter de kleding.”
Samen met zijn Sony Alpha 1 en G Master-lenzen maakt Natan reeksen foto's die meer vertellen dat één afbeelding kan. “Ik focus graag op verschillende culturele, sociale en politieke aspecten”, vertelt hij.
“Er zijn momenten die leiden tot prachtige beelden, maar met één foto kun je niet het hele verhaal vangen. Door de foto's te combineren krijg je een hele andere indruk en kun je opgaan in wat er gebeurt.”
“Fotograferen is niet iets wat ik doe, het is wie ik ben”