Als je door de Instagram-feed van Gábor Erdélyi scrolt, zie je veel portretten en commerciële foto’s. Hij vertelt ons: “In principe beschouw ik mezelf als een portretfotograaf. Ik vind mensen heel interessant, maar ik fotografeer ook mode, architectuur, interieurs, bruiloften en lifestyle. Er staan in mijn foto’s altijd verschillende onderwerpen centraal.”
Gábor besteedt zo veel tijd aan portretfotografie, dat het verrassend is om hem aan een jarenlang persoonlijk project te zien werken waarin bijna geen mensen voorkomen. Dit project bestaat uit duizenden foto’s van kleine, mooie details die hij op zijn vele reizen naar Japan heeft gemaakt. Sinds zijn eerste reis in 2016 bezoekt hij dit land jaarlijks. Hij neemt altijd de Sony Alpha-camera mee die hij op dat moment gebruikt en noemt deze liefkozend zijn ‘creatiepartner’.
Toen Gábor de gebruikelijke toeristische kiekjes van Tokio had gemaakt, had hij niet het gevoel dat hij Japan daarmee echt goed in beeld had gebracht. Daarom begon hij landelijkere gebieden te verkennen. Hij vertelt: “We gingen naar de Iya-vallei op het eiland Shikoku. Daar werd ik pas echt verliefd op Japan. Ik viel voor de rustige, halflege, piepkleine dorpjes, de vriendelijke mensen, de ongelofelijk schone maar vaak vervallen objecten en de stilte. Op die plek begon ik kleine details te fotograferen die voor anderen misschien irrelevant zijn, maar die samen deze serie vormen.”
“Voor het eerst in mijn leven richtte ik me niet op mensen,” zegt hij, “maar op de voorwerpen die ze maken en op hun vergankelijkheid, het verstrijken van de tijd. Hierbij paste ik de technieken toe die ik tijdens mijn fotografiecarrière heb geleerd.”
“Ik nam op elke reis een andere camera mee. Ik had de Sony Alpha 9, de Alpha 7 RII, de Alpha 7R III en de Alpha 7R IV. Ik houd van deze camera’s en vind het geweldig hoe klein ze zijn vergeleken met een DSLR. Afmetingen en gewicht zijn op dit soort reizen zo belangrijk. Er zijn echter ook een paar functies waar ik niet zonder kan: de opnamesnelheid voor straatfoto’s, de beeldkwaliteit bij hoge ISO-waarden, waardoor ik ‘s avonds foto’s kan maken, en de adembenemend snelle scherpstelling. En als ik toch eens portretopnamen maak, ben ik ook heel blij met de eye-autofocus. Deze camera’s zijn mijn absolute favorieten, zowel op reis als voor mijn werk.”
Elke fotograaf weet dat je zo licht mogelijk moet proberen te reizen, maar het blijft altijd verleidelijk om ‘nog één extra lens’ te pakken. Hoewel Gábor zijn keuze probeerde te beperken, nam hij toch de FE 24-70 mm f/2.8 GM-, de FE 12-24 mm f/4 G- en de FE 70-200 mm f/2.8 GM OSS-lens mee.
“Ik koos altijd ‘s ochtends welke lens ik die dag zou gebruiken. Als ik er één moet kiezen, is dat meestal de FE 24-70 mm f/2.8 GM”, legt Gábor uit.
Het project bestaat inmiddels uit duizenden foto’s. “Ik heb tot nu toe 2300 foto’s verwerkt van mijn reizen naar Japan. Daaruit heb ik een selectie van zo’n 400 foto’s gemaakt. Uiteindelijk wil ik ze samenbrengen in een album”, onthult Gábor.
Gábor vindt het net als elke fotograaf lastig om de beste foto's uit te kiezen. Hij legt uit: “Bij elke foto hoort een persoonlijke ervaring en ik vind het moeilijk om te bepalen welke foto niet alleen mij een verhaal vertelt, maar ook anderen.”
Gábor raadt het iedere fotograaf aan om een persoonlijk fotoproject te beginnen. “Persoonlijke projecten, het plezier van fotograferen en de bijkomende ervaring laten je inzien dat fotografen een van de mooiste banen ter wereld hebben”, zegt hij.
“Iets creëren is goed voor de geest. Het geeft je zelfvertrouwen en het gevoel dat je iets hebt bereikt. Je krijgt er energie van en het biedt je de kans om jouw persoonlijke kijk op de wereld te laten zien”, vervolgt hij. “Ik raad het iedereen aan om eens een camera op te pakken, zodat je dit gevoel kunt ervaren. Je hoeft geen professioneel fotograaf te worden om prachtige foto’s te maken.”