Uitgelichte foto

"Sport is competitief en sportfotografie ook. De spelers hebben hun doelen, en ik heb die ook." Dat zegt Nikos Karanikolas, een veteraan van meerdere internationale toernooien, waaronder de Paralympische Spelen, Aziatische Spelen en Europese en Wereldkampioenschappen atletiek. Onlangs werd hij uitgenodigd om de voortgang van het Griekse nationale basketbalteam te verslaan op EuroBasket 2025."Basketbal is een nieuw onderwerp voor mij," begint Nikos, "maar zoals de meeste Grieken ben ik een grote fan van de sport. Of het nu basketbal, schaken of rallyrijden is, ik pas altijd dezelfde aanpak toe. Wat ik zoek is emotie en dat komt doordat ik ben begonnen als fotograaf van theater- en dramaproducties. Ik wil foto's maken die opvallen en voor mij komt dat door de menselijke kant, door de momenten van pijn en de extase middenin de actie.""Maar je moet vechten voor het recht om dat te mogen doen", vervolgt Nikos. "Bij de meeste evenementen, en vooral bij evenementen waar het speelveld klein is, zoals basketbal, is het voor de fotografen een wedstrijd om de beste plek te bemachtigen. Zodra de wedstrijd begint, is er geen bewegingsvrijheid meer. En terwijl je aan het schieten bent, denderen spelers voorbij, centimeters van waar jij zit of staat. Je moet dus hard werken om de foto's te krijgen die je wilt."In zijn dramatische, gedetailleerde portret van de Griekse superster Giannis Antetokounmpo vond Nikos een van die dramatische momenten. "Ik had al een aantal wedstrijden geprobeerd om een portretfoto zoals deze te maken," legt hij uit, "en elke keer als er een pauze was tijdens het spel, pakte ik mijn Sony Alpha 7R IV en FE 300 mm f/2.8 GM OSS om daarnaar op zoek te gaan. Giannis speelde door de pijn heen en gaf alles voor een medaille tijdens het kampioenschap. Maar dit was even een rustig moment in het heetst van de strijd. Hij haalt diep adem, brengt zichzelf tot rust en laat het allemaal landen."

Met zijn camera's in de handmatige modus en de belichting ingesteld op de verlichting op het veld – zijn tweede behuizing, een Alpha 9 III met een FE 50-150mm f/2 GM-lens was bijna identiek ingesteld – was Nikos klaar om zijn kans te grijpen. "Mensen denken dat de verlichting bij binnensporten het moeilijk maakt," legt hij uit, "en dat je de grenzen van de ISO moet opzoeken, maar in werkelijkheid is de verlichting in grotere locaties consistent en dat maakt het in sommige opzichten eenvoudiger. Ik stelde de ISO in op 1600 en zette de lens wijd open op f/2.8, waardoor ik alle sluitertijd had die ik nodig had.""Je weet dat je bij camera's zoals de Alpha 7R IV met hogere ISO's nog steeds geweldige kwaliteit krijgt," vervolgt Nikos, "en de combinatie van de eye-tracking AF en de snelheid van de burstmodus zorgde ervoor dat elke opname van die reeks perfect was. Het enige wat ik hoefde te doen was de foto kiezen die ik het mooist vond.""De FE 300mm is een lens die alle emotie bij de kijker kan overbrengen", besluit Nikos. "Het is een heel lange lens voor binnensporten, maar als je het frame kunt vullen met drama, is hij ideaal. Dat is altijd mijn doel en mijn Sony-apparatuur helpt me om dat te bereiken."