Uitgelichte foto

Wanneer ik een bruid fotografeer op een bruiloft, probeer ik hetzelfde soort foto’s te maken als ik zelf zou willen hebben. Ik wil dat het speels en vrij aanvoelt, maar tegelijkertijd wil ik de pracht en plechtigheid van de gelegenheid behouden.

Deze foto heb ik gemaakt in de betoverende tuinen van de Villa Borghese, een van de grootste parken in Rome. Toen ik de locatie voor het eerst zag, wist ik meteen dat die perfect was. Vooral de lange laan die bijna door het hele park loopt, vond ik geweldig.

We wilden iets leuks doen, iets creatiefs, en we kozen voor het concept van een weglopende bruid. De foto is gemaakt met de Sony Alpha 1 en de FE 50mm f/1.2 G Master-lens, mijn favoriete combinatie. Ik gebruik die lens bijna altijd, meestal met een diafragma tussen f/1.2 en f/2.

Met een oudere camera was het bijna onmogelijk geweest om perfect scherp te stellen, maar dankzij de eye-autofocus van Sony hoef ik me met de Alpha 1 geen zorgen te maken over de scherpstelling. Grote diafragma’s en kleine scherptedieptes zijn geweldig.

Het is essentieel voor mij om een band op te bouwen met de persoon die je fotografeert. Ik ga altijd een gesprek aan om de juiste sfeer te creëren voor het soort beeld dat ik wil, zodat ik klaar ben voor het perfecte moment. Dankzij de eye-autofocus kan ik mijn creativiteit de vrije loop laten en kan ik spelen met de compositie. Ook heb ik alle tijd om mijn subject te leren kennen en te zorgen voor een goede samenwerking, omdat ik niet zit te stressen om de ogen perfect scherp in beeld te krijgen.

Bij deze shoot miezerde het, dus ik moest snel zijn. In dergelijke gevallen blinkt de framesnelheid van 30 fps van de Alpha 1 echt uit. Als je apparatuur zo goed is, is het altijd moeilijk om één foto uit te kiezen. Ik had ook een aantal traditionelere portretten, maar deze sprak mij erg aan. De licht gedraaide rug en de lange laan geven een gevoel van vrijheid. Het is maar één foto, maar hij vertelt een heel verhaal.

Bij het nabewerken wilde ik de nadruk leggen op de bruid, zodat ze goed afstak. Ze draagt een prachtige witte jurk, en ik wilde niet dat de achtergrond daarvan zou afleiden. Daarom heb ik de groentinten minder fel gemaakt, zodat de hele foto om de bruid draait.

Deze foto was een prachtig moment, zo’n moment waarvan je weet dat je dé foto hebt. Het is niet iets technisch, het is eerder intuïtief. Dat is waar elke fotograaf naar op zoek is: het moment dat je een foto maakt, gevolgd door het gevoel dat je het perfecte plaatje hebt gemaakt.

Jurk: Millia London

Haar en make-up: Alessandro Mancino