Het leven is wat we er zelf van maken

“Sommige mensen denken misschien dat het eenvoudig is om stillevens te fotograferen,” zegt Pablo Gil, “of dat het iets voor beginners is. Maar in feite is dit een van de meest uitdagende subjecten om te fotograferen.” Daar heeft hij gelijk in, want als we erover nadenken: van alle fotografiedisciplines vergen stillevens de meeste creativiteit. De fotograaf begint met een leeg kader en werkt vanuit niets. Er is niets om op te reageren, de fotograaf kan zich alleen laten leiden door eigen ideeën. En er wordt niets aan het toeval overgelaten, van de selectie van onderwerpen tot de positionering en de belichting. “Het is ongelofelijk ingewikkeld,” zegt Pablo, “maar als je het eenmaal onder de knie hebt, levert het plezier en mooie resultaten op.”

Pablo's proces begint altijd al ruim voordat hij zijn camera oppakt, of hij nou een complexe foto maakt met verschillende elementen of een minimalistische foto waarop alleen het gerecht zelf te zien is. Hij legt uit: “Het is vooral belangrijk dat ik een helder idee voor ogen heb voordat ik aan de shoot begin. Ik werk ideeën grondig uit door middel van schetsen, zodat ik het resultaat alvast kan zien voordat ik begin met fotograferen. Geïmproviseerde stillevens zijn dan ook vaak geen succes, want dit soort foto's vergen gewoon planning en voorbereiding. Ideeën komen tot leven door af te wisselen tussen verschillende kleuren en vormen en ik zoek naar een balans qua positionering en schaal, maar wat het belangrijkst is, is wat de foto als geheel overbrengt.”

Pablo bedenkt zich tijdens de voorbereiding ook hoe hij het verhaal van de foto sterker kan maken. Producten en voorwerpen worden geselecteerd op basis van hun uiterlijk en hun toegevoegde waarde voor het verhaal, terwijl de belichting en aankleding de foto meer betekenis geven. Pablo legt uit: “Als ik bijvoorbeeld bier of frisdrank fotografeer, maken we kunstmatige condensdruppeltjes op het glas en belichten we het geheel van achteren zodat de druppels gaan glinsteren. Zonder dit trucje ziet een drankje er al snel somber en saai uit. Bij groenten kunnen we een oplossing van zuiveringszout en ijswater gebruiken om de groene kleuren intenser te maken.” Pablo vertelt dat er rondom het hoofdproduct ook voorwerpen worden gebruikt die de betekenis versterken: “Bij een ambachtelijk product kiezen we bijvoorbeeld voor natuurlijke, gezonde garnituur. We zoeken altijd naar een opstelling die het verhaal het best vertelt.”

Momenten waarop Pablo wel moet improviseren, zijn wanneer er zich problemen voordoen en bij het bepalen van details op het gebied van compositie en belichting. Als hij eenmaal begint met fotograferen, vergrendelt Pablo zijn camera op een statief en sluit hij de camera aan op een computer. Hij legt uit: “Zo kan ik de ontwikkeling van de compositie visualiseren via de liveweergave op de computer. Hierdoor kan ik de foto stukje voor stukje samenstellen. Ik plaats objecten met uiterste precisie, pas de belichting aan en kom gaandeweg steeds iets dichter bij het eindresultaat. Ik gebruik ook de Bluetooth-afstandsbediening van Sony om de camera op afstand te bedienen en indien nodig de belichtingstijd bij te stellen voor meer of minder contrast.”

Pablo gebruikte voorheen de Sony Alpha 7R II en de Alpha 7R IV, maar is inmiddels overgestapt op de Alpha 1. “Dat heb ik vooral gedaan vanwege het verschil in beeldkwaliteit”, legt hij uit. “De sensoren hebben een enorm dynamisch bereik en bieden me de mogelijkheid om hooglichten en schaduwen te dempen. De kleurgetrouwheid is ook fantastisch. Voor productfotografie is dat essentieel, want het is belangrijk dat het product zo realistisch mogelijk wordt weergegeven. En dan is er nog de indrukwekkende resolutie. Hierdoor kan ik moeiteloos projecten van elke omvang oppakken voor reclamebureaus.”

Een ander aspect waar Pablo op vertrouwt, zijn de opties voor handmatige scherpstelling van zijn Alpha-camera's. Hij zegt hierover: “Voor stillevens, waarbij de camera een vaste positie heeft, is het normaal om handmatig scherp te stellen en voor maximale precisie gebruik ik de vergrootfunctie op het scherm en focus peaking. Ik controleer de resultaten op het computerscherm zodat ik 100% zeker ben, maar de camera is hierin heel betrouwbaar. Als ik afzonderlijke foto's wil maken voor focus stacking, kan ik het scherpstelpunt ook draadloos verplaatsen. Hierdoor weet ik dat elk deel van het onderwerp scherp wordt en dat ik precies de gewenste scherptediepte krijg.”

Qua lenzen vertrouwt Pablo op klassiekers voor stillevens, zoals de FE 50 mm f/1.2 GM, de FE 90 mm f/2.8 Macro G OSS en de FE 100 mm f/2.8 STF GM OSS. Hij legt uit: “De 50mm-lens is ook heel nuttig voor flatlays en ik gebruik de 90mm-macrolens of de 100mm-lens voor details. Primelenzen hebben vrijwel altijd mijn voorkeur, maar ik sta overal voor open en speel graag met verschillende opties totdat ik het beeld heb wat ik in mijn hoofd had bedacht. Met de geweldige FE 100-400 mm f/4.5-5.6 GM OSS-lens kan ik composities bijvoorbeeld comprimeren en afvlakken, waardoor het perspectief bijna isometrisch wordt.”

Pablo heeft overduidelijk de perfecte partner gevonden in zijn Sony Alpha-apparatuur. Met zijn camera's en lenzen zet hij zijn ideeën om in de mooiste stillevens. Pablo zegt tot slot: “Zoals ik al zei, is elk stilleven en elke productshoot een uitdaging, maar dankzij deze camera's wordt dat een creatieve uitdaging in plaats van een technische.”