Niets is zo spannend in fotografie als het gevoel van ontdekking. Dit geldt voor nieuwe onderwerpen, nieuwe successen en ook voor nieuwe technieken. Voor Burak Bulut ontstond dat gevoel van ontdekking toen hij begon te werken met uv-licht. "Als fotograaf speel je graag met licht," legt hij uit, "maar meestal is dat zichtbaar licht. Dat betekent dat je lampen in de studio verplaatst of aanpast, of werkt met de zon om de look te creëren die je wilt. Er ging een wereld voor me open toen ik begon te werken met uv-licht en neonmake-up."
Burak vergelijkt die openbaring met zijn eerste ervaringen met lightpainting. "Er klikt iets in je hoofd," zegt hij, "en je denkt plotseling: 'Oh, dit is zo expressief, daar kan ik misschien wel geweldige dingen mee doen.' Als je schildert met licht, schijn je nog steeds licht op een onderwerp, maar met uv-licht en make-up wordt de huid van het model het licht." Als lichtdocent en fotograaf raakte Burak geïntrigeerd door de techniek. "Ik probeer altijd de grenzen van mijn creativiteit te verleggen, vooral met belichting. Dat was niet anders toen ik begon met uv-licht, maar ik moest veel leren en experimenteren", vertelt hij. De setup is eenvoudig, maar vergt enige aanpassing: "Eigenlijk ziet neonmake-up er onder normaal licht erg dof uit, maar onder uv-licht, of 'blacklight' zoals het vaak wordt genoemd, komt de make-up fel tot leven."
"Maar je kunt niet zomaar elk uv-licht gebruiken, want sommige soorten kunnen gevaarlijk zijn," vervolgt hij, "dus gebruiken we de zwakste sterkte. Verder heb je een donkere ruimte en een zwarte of een zeer donkere achtergrond nodig, omdat je niet wilt dat gewoon licht het effect afzwakt. Alles wat wit is, zal sterk reflecteren, zelfs de tanden van je onderwerp." Volgens Burak brengt de donkere setting van een uv-shoot uitdagingen en kansen met zich mee. "Om te beginnen betekent het gebrek aan normaal licht dat je een andere belichting moet kiezen dan bij een gewone studioshoot", legt hij uit. "Hoewel de verf in jouw ogen fel oplicht, ziet die er vanuit fotografisch oogpunt vrij zwak uit. Daarom zijn de meeste van deze foto's gemaakt met ISO-instellingen 3200 of 4000, en die zijn ongebruikelijk voor portretopnames. Je moet ook snelle lenzen gebruiken, met een diafragma van f/1.4 of f/2.8."
Maar zoals Burak aangeeft, maakt het gebrek aan licht langere sluitertijden toegankelijker, wat heeft gezorgd voor enkele van zijn meest opvallende uv-foto's. "Mijn eerste onscherpe uv-foto was een gelukkig toeval. Ik bewoog de camera gewoon om te zien wat ik kon maken", zegt hij. "Nu doe ik dat vaak, omdat elke beweging van mij of van het onderwerp een spoor van stralend licht op de huid oplevert." Dankzij deze ontdekking kon Burak voortbouwen op de techniek, met behulp van onderwerpen zoals dansers. "Voor dit project heb ik samengewerkt met ballerina's, omdat hun bewegingen er door de stralende make-up nog verbazingwekkender uitzien. Ik kan de camera op een statief zetten, de ISO verlagen of het diafragma kleiner maken om de sluitertijd te vertragen tot 1 of 2 seconden, en ze een pirouette laten maken. Het lijkt een truc, maar het zijn gewoon de strepen van het licht en het talent van de danser. Als je dit zonder statief en met je camera in de hand doet, krijg je nog meer energie en beweging."
Voor zijn nieuwste uv-werk heeft Burak de Sony Alpha 7R V en Alpha 7R IV gebruikt, voornamelijk vanwege hun uitzonderlijke dynamisch bereik en resolutie. "Dankzij de donkere achtergrond en de stralende make-up zit er zoveel contrast in deze foto's dat veel camera's op de een of andere manier hun tonaliteit verliezen", zegt hij. "Maar deze camera's leggen elke subtiele tint vast, samen met de complexe details van de neonmake-up, waardoor elk portret een bijna driedimensionaal aspect krijgt. Bovendien zorgt de hoge resolutie ervoor dat de huidtextuur van het onderwerp er perfect realistisch uitziet. Dat is belangrijk, want deze beelden ogen vrij abstract. Als je dat detail dus verliest, kunnen ze er nep uitzien, alsof ze zijn geschilderd of digitaal zijn gemaakt. De details van de Alpha 7R-camera's bewaren het fotografische karakter", vervolgt hij.
Burak werkt in het donker en vertrouwt ook op de snelheid en nauwkeurigheid van de autofocus van zijn Sony-camera's. "Zelfs met de abstracte make-up raakt de autofocus niet in de war, en blijft deze vergrendeld tijdens de vloeiende bewegingen van de dansers", zegt hij. "Snelle prime-lenzen zoals de FE 85mm f/1.4 GM en FE 55mm f/1.8 ZA helpen ook enorm," vervolgt hij, "omdat ze de sensor meer licht geven om te focussen. En ik ben dol op de bokeh die ze creëren." Maar een van Buraks meest opwindende ontdekkingen is dat zijn creatieve ideeën met uv-licht nog in ontwikkeling zijn. "Ik wil er op allerlei verschillende manieren mee experimenteren. En omdat ik met apparatuur van Sony werk, staat niets me in de weg. Dankzij de hoge resolutie, de uitzonderlijke optische kwaliteit en de fantastische mogelijkheden bij weinig licht kan ik al mijn artistieke ideeën verwezenlijken", besluit hij.
"Mijn camera is het enige hulpmiddel waarmee ik licht kan gebruiken als taal om te communiceren met de wereld en degenen die ik fotografeer."