“Ik zei altijd dat ik nooit, maar dan ook nooit een bruiloft zou fotograferen,” lacht Yannick Zurflüh, “maar nu doe ik niets liever.” Toen hij economie en bedrijfskunde studeerde, dacht hij zelfs dat hij 'een echte baan, in pak' zou krijgen. Maar fotografie was een van zijn grote hobby's en daardoor altijd in zijn achterhoofd aanwezig, en op een gegeven moment begon deze hobby een grotere, betekenisvolle rol te spelen in Yannicks leven.
Op het eerste gezicht lijken Yannicks trouwfoto's documentaireachtig of spontaan, maar je ziet al snel een diepere laag. Een inclusievere verbinding met de mensen die hij fotografeert, waardoor het bijna voelt alsof je zelf bij de bruiloft aanwezig was. Hij legt uit: “Ik houd er altijd van om oprechte momenten vast te leggen. Dat wat tussendoor gebeurt, zoals grootouders die een moment van geluk of reflectie delen of een blik tussen vrienden tijdens de speeches. Momenten die je alleen ziet als je onderdeel uitmaakt van het evenement.”
“Om dat voor elkaar te krijgen, moet ik meedoen met de festiviteiten. Eten, drinken en gevoelens delen met degenen die ik fotografeer”, vervolgt hij. “Daarom neem ik de tijd om het stel te leren kennen. Ik nodig het paar uit voor een diner met mij en mijn partner en we houden contact tot aan de grote dag en daarna. Sterker nog: veel van mijn beste vrienden waren ooit stellen die ik fotografeerde! Mijn werk is veel meer een sociale ervaring dan een fotografietaak.”
Voor zo'n menselijke aanpak heb je de juiste camera en lenzen nodig. Een combinatie die aansluit bij de kijk van de fotograaf op de wereld en die hem helpt bij zijn unieke werkwijze. Yannick gebruikt zijn twee Sony Alpha 9-camera's daarom het vaakst met de FE 35 mm f/1.4 ZA- en de FE 50 mm f/1.4 ZA-lens.
“Ik wil van dichtbij kunnen fotograferen, maar wel zonder vervorming”, legt hij uit. “Met deze lenzen kan ik het verhaal vastleggen zoals het zich voor mijn ogen afspeelt. Als je langere brandpuntsafstanden gebruikt, zien sommige mensen het verschil niet, maar ze voelen het wel. Hiermee zien beelden er gewoon niet uit zoals iets er door je eigen ogen uitziet.”
“Wat ook een voordeel is van de snelle diafragma's van deze prime-lenzen, is dat ze rust bieden”, vervolgt Yannick. “In al het feestgedruis op een bruiloft kan dat heel belangrijk zijn. Ik fotografeer bijna altijd met een volledig open diafragma en de beelden worden op f/1.4 haarscherp. Ik moet het subject echt kunnen isoleren en dat lukt niet goed met de f/2.8 van een zoomlens. Met mijn huidige apparatuur kan ik het diafragma altijd helemaal openzetten en dat zorgt voor zo veel strakkere en rustigere beelden. Zo kun je midden in de feestelijke chaos prachtige momenten bevriezen.”
De lenzen van Sony bieden hem samen met de Alpha 9 iets heel belangrijks. “Misschien wel het belangrijkste voor trouwfotografie: stilte”, zegt Yannick. “Stil kunnen werken, verandert alles. Iedereen die ooit met een mechanische sluiter een bruiloft heeft gefotografeerd in een kleine kerk, weet waar ik het over heb. Hiermee maak je zo veel geluid dat het lijkt of er een oorlog uitbreekt, juist op een moment waarop je stilte en rust wilt. De stille sluiter zorgt ook voor meer intimiteit. Je gelooft niet hoeveel meer huilende mannen ik hiermee op de foto krijg! Voorheen ontstond er spanning als mensen de camera opmerkten, maar nu voelt iedereen, waaronder ikzelf, zich veel meer op zijn gemak.”
Als je met een volledig open diafragma werkt en maar één kans hebt om je foto's te maken, is nauwkeurige scherpstelling essentieel. Volgens Yannick blinken de Alpha 9-camera's hier ook in uit. Hij vertelt: “Ik kan hiermee 5000 frames schieten die allemaal scherp zijn. En ik kan de camera hierdoor ook op borsthoogte gebruiken, via het scherm de compositie bepalen en de realtime AF-tracking de rest laten doen. Als je een fotograaf bent die van mensen houdt, wil je meer zijn dan een wandelende camera waar een gezicht achter verstopt zit. Dankzij de mogelijkheden van deze camera's kan ik contact maken met mensen of ergens anders naar kijken terwijl ik een foto maak, waardoor mijn werk minder indringend en verstorend is en ik dichterbij kan komen.”
Nu we langzaam teruggaan naar normaal, kijkt Yannick ernaar uit om weer dichterbij te komen. “Ik heb de afgelopen maanden opgevuld met commerciële opdrachten,” legt hij uit, “maar van bruiloften gaat mijn hart pas echt sneller kloppen. Dat komt voor een deel doordat ik graag iets wil maken wat ook op de lange termijn nog waardevol is. We leven in zo’n snelle wereld, maar ik wil iets maken waar ook de kleinkinderen van mijn bruidsparen nog van kunnen genieten. Eigenlijk zijn zij degenen voor wie ik fotografeer, de volgende generatie, zodat zij kunnen terugkijken op hun familiegeschiedenis en alle kleine details die ertoe doen. Het draait dus niet alleen om de grote momenten tijdens de ceremonie, maar ook om de setting, de kleding die mensen dragen, de manier waarop mensen contact met elkaar maken en alle empathische gebaren die elke bruiloft uniek maken.”
"Het grootste hoofdstuk moet nog komen. Laten we samen wat pagina's omslaan"