In de muziekindustrie kunnen artiesten met passie en enthousiasme ver komen. En als dat hand in hand gaat met echt talent zijn de mogelijkheden eindeloos. Ralph Larmann heeft talent op het gebied van zowel muziek als fotografie en hoewel hij nooit als musicus op het podium heeft gestaan, is hij dankzij zijn inzet en enthousiasme een van de grootste namen in de muziekfotografie geworden.

Ralph heeft enkele van de grootste bands ter wereld op de foto gezet en een aantal fotoboeken over rondtoerende bands en decorontwerp gepubliceerd. Hij schrijft zijn succes toe aan de pure liefde voor muziek. “Dat is mijn eerste grote liefde. Ik drum al sinds mijn negende. Ik heb vanaf mijn dertiende percussie gestudeerd op een muziekschool, ik heb bands gemanaged, in bands gespeeld, muziek geproduceerd en ik geef nog steeds één keer per week drumles. Muziek is essentieel in mijn leven en dat zal altijd zo blijven”, aldus Ralph.

Toen Ralph 19 was en voor muziekbladen schreef, nam hij een cruciale beslissing: hij wilde de bands die hij ontmoette zelf fotograferen. “Zo ben ik met fotografie begonnen, en mijn liefde voor muziek kwam in elke foto tot uitdrukking. Ik schreef een reeks artikelen over rondtoerende bands, zoals Kiss, The Rolling Stones en Oasis, en over hun instrumenten en versterkers. Tijdens de eerste drie of vier nummers die ze speelden maakte ik dan foto's. In die tijd begon ik mijn eigen stijl te ontwikkelen.”

Ralph wil de energie en emoties tijdens live optredens optimaal vastleggen. “De perfecte foto moet alle vitaliteit tot uitdrukking brengen. De houding van de artiesten, de belichting, de opzet van het podium. En ik wil het publiek vastleggen. Het gaat om live muziek en de kijker moet het gevoel krijgen er zelf bij te zijn en die bas te voelen dreunen.”

De foto's die Ralph heeft gemaakt tijdens het recente Eurovisiesongfestival geven die sfeer perfect weer. ”Ik heb nu 18 keer het songfestival gefotografeerd, en de finale is altijd weer geweldig. Het zijn voor mij de Olympische Spelen van de muziek: de mensen, het plezier, al die landen die muziek vieren… het is werkelijk een fantastisch evenement!”

“Je moet de verbinding maken tussen het publiek en de artiesten, omdat alles onderdeel uitmaakt van de show. De artiesten weten dat en de fotografen zouden dat ook moeten weten.” Ralph gebruikt vaak een breed kader om de gezichten van de enthousiaste fans, de schitterende decors, het vuurwerk en de artiesten vast te leggen. Bij de grootste evenementen gebruikt hij maar liefst acht Sony Alpha 1-camera's.

“Deze camera's zijn echt perfect. Tijdens het Eurovisiesongfestival had ik vier Alpha 1-camera's met prime-lenzen, zoals de FE 14mm f/1.8 GM en de FE 35mm f/1.4 GM, die op afstand foto's maakten. Daarnaast had ik vier camera's bij me terwijl ik rondom het podium werkte. Deze waren voorzien van zoomlenzen, zoals de FE 12-24mm f/2.8 GM en de FE 24-70mm f/2.8 GM II.”

“Ik gebruik timelapse bij de foto's op afstand omdat er tijdens concerten veel ruis is en je niet kunt vertrouwen op radiosignalen. Op nieuwe locaties begin ik extra vroeg om te bepalen waar ik het beste een camera kan bevestigen. Ik heb veel ervaring en weet wat er wel en niet werkt, maar veel hangt af van de soort show, de belichting, de grootte van de locatie en het soort podium. Ik heb gelukkig veel tools ter beschikking om de camera's vast te zetten, zoals speciale beugels en zelfgemaakte statieven, waaronder een die wel 13 meter hoog is!”

Het maken van groothoekfoto's brengt weer andere uitdagingen met zich mee die de Alpha 1-camera probleemloos aankan. “Dynamisch bereik is erg lastig omdat de podiumbelichting en het vuurwerk zo helder en onvoorspelbaar zijn. Er is vuur, er is rook, er zijn laserstralen en de kleurtemperatuur verandert continu. Daarom vertrouw ik op de 14-bits RAW-beelden de beste kwaliteit bij het bewerken. Ik verwerk beelden afzonderlijk omdat ze allemaal anders zijn belicht, maar dankzij de burstmodus van de Alpha 1 met 30 fps kan ik altijd de perfecte foto selecteren.”

Voor Ralph is de geweldige resolutie van 50 megapixels ook van belang om uit te drukken wat hij voelt tijdens optredens en concerten. “Dankzij al die pixels kan ik enorme afdrukken van 2 meter maken die de kijker volledig onderdompelen in die ervaring van live muziek.”

En hoe zit het met de energie van Ralph zelf? “Oh, die heb ik genoeg”, zegt hij lachend. “Het vastleggen van evenementen zoals het songfestival voelt nooit als werk. Maar je moet wel zuinig omgaan met die energie. Het moet in de juiste richting gaan, dus je moet ervoor zorgen dat je doet waar je van houdt. Wanneer ik fotografeer met mijn Sony-uitrusting, weet ik dat ik op de juiste plek ben en voel ik die energie weer terugkomen.”