De carrière van de Portugese fotograaf Gonçalo Delgado begon al voordat hij het zelf besefte. “Ik kom uit een familie van fotojournalisten, en mijn broer was ook muzikant”, aldus Gonçalo. “Ik ben opgegroeid met goede muziek en fotografie. Ik herinner me nog hoe ik cd's uitzocht die ik op mijn Sony Discman wilde afspelen.”
Door deze beïnvloeding van zijn familie was de volgende logische stap dat Gonçalo met zijn camera lokale bandjes ging fotograferen. “Ik kwam in contact met de underground wereld van rock en metal en legde concerten in kleine zalen met volgepakte podiums vast. Er was geen fotoput en dus stond ik in het midden van de moshpit!”
Sinds 2004 heeft de muziekfotografie van Gonçalo zich samen met de cameratechnologie verder ontwikkeld. Zijn eerste camera van Sony was de Alpha 7 die hij graag gebruikte met vintage lenzen voor handmatige scherpstelling. “Door de jaren heen heb ik vrijwel alle camera's van Sony wel een keer gebruikt. Momenteel werk ik met de Sony Alpha 1, de Alpha 7C II en de Alpha 9 II.”
De 'global' sluiter van de Alpha 9 III is met name van belang voor het werk van Gonçalo. “Vroeger had ik altijd al problemen met de frequentie van de flikkering van het licht bij het gebruik van spiegelloze camera's en zelfs DSLR-camera's. Tegenwoordig zijn er allemaal ledlampen en het is ook lastig werken met de frequentie daarvan. De Alpha 9 III, en dan met name de 'global' sluiter van de camera, heeft hier echter geen problemen mee.”
Hoewel Gonçalo voorkeur heeft voor de Alpha 9 II, waardeert hij ook de hoge resolutie van de Alpha 1, met name wanneer hij opnamen maakt van een band op het podium terwijl hij zich tussen het publiek bevindt. “De Alpha 1 is geweldig omdat ik op afstand kan fotograferen met de FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II- of de FE 400mm f/2.8 GM OSS-lens. En ik kan waar nodig beelden altijd verder bijsnijden.”
Hoewel hij altijd een telelens bij zich heeft, werkt Gonçalo graag met prime-lenzen, met name met een groothoek. “Mijn favoriete lens voor concertfotografie is de FE 14mm f/1.8 GM. Ik ben vrij lang en daardoor kan ik het podium vanuit een ongewoon perspectief fotograferen. Ik wil dingen vastleggen alsof ik zelf op het podium sta. Andere fotografen gebruiken de 70-200mm en die is handig bij grotere podia, maar voor mij vormen de Sony FE 14mm f/1.8 GM, de FE 50mm f/1.2 GM en de FE 135mm f/1.8 GM een perfecte set.”
De nieuwe FE 28-70mm f/2 GM heeft echter grote indruk op Gonçalo gemaakt. “Dat is echt een geweldige lens! Onlangs maakte ik tijdens een concert opnamen met de Alpha 1 en de 14mm-lens voor het maken van brede shots en om te kunnen bijsnijden, en gebruikte ook de Alpha 7R V met de 28-70mm-lens. De veelzijdigheid ervan is echt ongekend.”
Het lijkt vanzelfsprekend om aan te nemen dat je bij een live concert vooral op gebeurtenissen moet reageren, maar voor Gonçalo is een goede voorbereiding essentieel. Dat omvat ook de belichting in bepaalde zalen. “Als ik weet dat een zaal geen goede belichting heeft, neem ik meestal mijn f/1.2- en f/1.4-lenzen mee zodat ik altijd voldoende licht heb.” En hij weet dat hij de ISO-gevoeligheid van elke camera van Sony kan opschroeven. “Ik kan op de Alpha 1 probleemloos tot ISO 12.800 gaan en op de Alpha 9 III tot ISO 51.200.”
De echte planning komt echter voort uit het bekijken van artiesten en het leren kennen van hun gedrag, omdat Gonçalo weet dat je dan geweldige opnamen kunt maken. “Als ik een band niet echt ken, doe ik eerst onderzoek om na te gaan hoe de artiesten zich over het podium bewegen en hoe ze optreden”, legt hij uit.
“Ik zou een keer foto's maken bij een concert van de Australische band Airbourne en tijdens mijn onderzoek kwam ik videoclips tegen met de zanger/gitarist midden in het publiek. Bij het concert werd ons verteld dat we alleen tijdens de eerste vier nummers foto's mochten maken. Normaal is dat alleen tijdens de eerste drie, dus ik had al het vermoeden dat er tijdens het vierde nummer iets speciaals zou gebeuren.”
En dat bleek inderdaad het geval. “Ik zorgde dat ik in positie stond toen het derde nummer eindigde, zodat ik foto's kon maken toen de zanger/gitarist op de schouders van een roadie klom. Ik gebruikte de FE 12-24mm f/2.8 GM en stond recht voor hem. Alle andere fotografen stonden achterin. Ik liep met de lens ingesteld op 12 mm naar achteren en kon de zanger optimaal vastleggen met de zon op de achtergrond. Vervolgens drukte hij een bierblikje kapot tegen zijn hoofd en iedereen, ook ik, raakte doorweekt. Maar ik had wel de perfecte foto.”
Voor Gonçalo gaat het bij het vastleggen van een concert om meer dan alleen het fotograferen van de artiesten op het podium. Het gaat om het beleven van de muziek en om het vertellen van een verhaal. “Ik wil de muziek via de beelden kunnen voelen”, zegt Gonçalo. “Ik ervaar dat gevoel en de sensatie tijdens het concert en dat stimuleert me om nog betere foto's te maken om dit over te brengen.”
“Geef de naamlozen een naam, en de monddood gemaakten een stem”