De Race Across America is een loodzware wielerwedstrijd waarbij de deelnemers tot het uiterste gaan. De exacte route kan wisselen, maar loopt altijd van kust tot kust, van Californië naar Maryland. De afstand is echter niet het enige uitdagende aspect van deze race. In tegenstelling tot andere wielerwedstrijden wordt de Race Across America niet afgelegd in etappes. Het gaat om één lange tijdrit zonder officiële rustmomenten.

Deze uitdagende race valt niet alleen de deelnemers zwaar. Het fotograferen van de wedstrijd is niet niets. De race start in een broeierig zeeklimaat en loopt door milde bosomgevingen en ijskoude bergpassen op 3.000 meter hoogte. Maar Bertrand Bernager, die samen met deelnemer Jean-Luc Perez enkele hoogtepunten van de race vastlegde, ging de uitdaging aan.

“Gelukkig werk ik graag buiten mijn comfortzone”, lacht Bertrand. “Hoewel sportfotografie totaal anders is dan mijn architectuur- of straatfotografie, zijn er wel overeenkomsten.” Sport draait immers om verbetering, en dat geldt ook voor fotografie. Creatieve geesten hebben altijd baat bij nieuwe ervaringen en vaardigheden.

Evenementen zoals de Race Across America, die meerdere dagen duren en zich afspelen in verschillende omgevingen, bieden de perfecte kans om verschillende technieken te combineren. “Er is zeker sprake van een mengeling van sport-, documentaire- en landschapsfotografie. Ik vond het belangrijk om het hele verhaal van de wedstrijd vast te leggen. Daardoor krijg je meer context dan dat je normaal hebt bij sportfotografie.”

“Ook al nam ik alleen foto’s van de wielrenner – wat niet per se saai zou zijn geweest – dan zijn het alsnog de context en het grotere plaatje die me fascineren. Ik zou me dan richten op de prachtige omgeving rondom Jean-Luc en fotograferen met meer scherptediepte dan je normaal ziet bij sportfoto’s om het landschap te tonen. Of ik zou dichterbij komen zodat je kunt zien welk effect de race heeft op lichaam en geest.”

Deze beschrijvende benadering komt mooi naar voren in de foto’s van Jean-Luc tijdens de korte rustmomenten. “Deze beelden zijn oprecht en openhartig. Hij is een held op het asfalt, maar op dit soort momenten zie je de harde realiteit. De prachtige telefoto’s van Jean-Luc tegen een onscherpe achtergrond laten je niet het hele verhaal zien. Daarvoor moet je zien wat daarna komt: het huilen, schreeuwen en de stress die deze uitputtende strijd met zich meebrengt.”

Bertrand nam deze foto’s met zijn Sony Alpha 1 en FE 24mm f/1.4. “Groothoeklenzen zijn ideaal voor sport- en documentairefoto’s, omdat ze dit soort beelden kunnen maken. Hoe dichterbij je bent, hoe meer emotie en context je voelt”, legt hij uit. “De Alpha 1 en de eye-autofocus doen het fantastisch in dit soort situaties. En in combinatie met de lenzen en hoge ISO-prestaties kan de camera ook in het donker fotograferen. Daarnaast is ook de FE 16-35mm f/2.8 onmisbaar. Deze lens is snel en flexibel. Precies wat ik nodig heb als ik langs de weg sta.”

Ook wanneer hij langere lenzen gebruikt, zoals de FE 70-200mm f/2.8, laat Bertrand de realiteit van de race zien via beelden die de volledige context tonen. “Het parcours loopt over de openbare weg en de wegen worden niet afgezet. De vrachtwagens, de uitstoot en wegen die eigenlijk ongeschikt zijn voor fietsers, brengen gevaar met zich mee. Ik wilde dit allemaal vangen in een landschapsfoto. Daarvoor moest ik vooruit rijden in de mediawagen en wachten tot het laatste moment, om vervolgens de weg op te gaan en recht van voren de foto te maken.”

“Het lijkt alsof de Sony Alpha 1 speciaal voor dit project is bedacht”, zegt Bertrand. “Vroeger had ik een Alpha 9 en Alpha 7R IV moeten afwisselen om sport-, documentaire- en landschapsfotografie te kunnen combineren, maar de Alpha 1 kan alles. Daarnaast is de behuizing erg klein en licht voor zo’n krachtige camera.”

“Deze kracht wordt geleverd door de gestapelde sensor, stille sluiter en hoge framesnelheid van de Alpha 1. Al deze kenmerken zijn belangrijk als je, zoals ik, technieken combineert. Ik heb een hoge framesnelheid zonder black-outs nodig voor actiefoto’s. Als je maar een paar minuten de tijd hebt voordat je weer verder moet, dan is een hoge framesnelheid en resolutie cruciaal.”

“Achteraf gezien is dit misschien wel het project waar ik het meest van heb geleerd, zowel op persoonlijk als op professioneel gebied”, sluit Bertrand af. “Natuurlijk is mijn prestatie niets in vergelijking met wat atleten zoals Jean-Luc doen, maar voor een fotograaf is dit een zeer uitdagende situatie. Je hebt constant haast, slaapt amper en probeert ondertussen ook nauwkeurig en creatief te blijven. Zonder een tool als de Sony Alpha 1 lijkt me dat onmogelijk.”

“Ik vind het vooral erg inspirerend om iemand te fotograferen die zoiets heldhaftigs doet, en ik heb een hele nieuwe kijk gekregen op hoe ver mensen kunnen gaan. Als ik ook maar een beetje van die energie en toewijding in mijn werk weet te stoppen, kunnen mijn foto’s nog beter worden.”