Stel je voor dat je je helemaal vrij voelt om te creëren. Een toestand waarin je ideeën kunt verkennen zonder dat je beperkt wordt door tijd of het oordeel van anderen. Zo denkt Laura Zalenga over haar zelfportretfotografie. En als je haar werk ziet, haar visie begrijpt en beseft dat er geen obstakels zijn om dit te doen, dan weet je dat dit een fantastische plek is. Alleen zij, een camera en onbeperkte mogelijkheden.

"Toen ik begon, fotografeerde ik zoals veel anderen alleen de dingen om me heen", legt ze uit. "Maar al snel werd ik nieuwsgierig naar mensen. Het punt is dat als je aan het leren bent, je geen andere mensen wilt lastigvallen of hun tijd niet wilt verdoen. Dus begon ik met zelfportretten. Hoewel ik tegenwoordig ook professioneel werk als portretfotograaf en zo de verhalen van anderen vastleg, is het maken van zelfportretten nog steeds een belangrijk deel van wat ik doe. Het biedt mij volledige creatieve vrijheid en ruimte om te experimenteren. Het geeft me niet alleen energie, maar daagt me ook uit om te groeien. In de loop der jaren is het een manier geworden om vragen over identiteit, erbij horen en wat het betekent om mens te zijn, te onderzoeken. Omdat ik zowel fotograaf als onderwerp ben, kan ik deze thema's onderzoeken zonder compromissen of externe verwachtingen."

Laura's foto's zijn weloverwogen en bedachtzaam en dragen deze vrijheid duidelijk uit, van haar locatie- en kledingkeuze tot de manier waarop ze haar lichaam in het kader plaatst. "Mijn beelden zijn vaak minimalistisch en visueel eenvoudig, maar ze zijn meestal opgebouwd rond grotere vragen. Ik ben geïnteresseerd in thema's als verbinding, identiteit en onze relatie met de wereld om ons heen. Ik creëer graag visuele metaforen die uitnodigen tot reflectie. Ik streef er dus naar om in de meeste van mijn foto's niet herkenbaar te zijn, omdat ze niet over 'Laura' gaan, maar over concepten waarvan ik hoop dat ze buiten het individu kunnen worden geïnterpreteerd."

Ze fotografeert vaak buiten, in weilanden, bij bomen of op rotsachtige kliffen, en vindt het belangrijk om de interactie tussen mens en natuur te laten zien, waarbij ze vaak vormen nabootst die ze vindt, of zichzelf in natuurlijke openingen inpast. "Veel van mijn concepten onderzoeken de relatie tussen mens en natuur. Ik ben geïnteresseerd in het idee dat we niet los staan van de natuurlijke wereld, maar er deel van uitmaken. In een tijd waarin veel mensen zich steeds meer afgezonderd voelen, probeer ik die toestand eerlijk weer te geven of beelden te maken die een gevoel van onderlinge verbondenheid weerspiegelen. De natuur is voor mij nooit een achtergrond, maar zie ik altijd als een partner bij het componeren."

Haar uitrusting is eenvoudig: een Sony Alpha 7C II en een statief, hoewel ze soms improviseert door haar camera op een boomstronk of haar rugzak te plaatsen als de inspiratie spontaan toeslaat. "Maar bijna altijd verbind ik mijn telefoon ook met de camera via de Sony Creators' app", legt ze uit. "Iedereen die zelfportretten probeert te maken, zal dit een verbazingwekkend handig hulpmiddel vinden. Het is alsof ik het scherm van de camera heb meegenomen in de scène. Ik kijk naar mijn positie in het frame, stel de zelfontspanner in, leg mijn telefoon uit het zicht en vergeet de camera expres even."

"Maar de app gaat veel verder", zegt ze. "Je kunt ook alle belangrijke instellingen regelen en bijvoorbeeld de belichting aanpassen. Ook kun je de AF-modus wijzigen en precies zien waarop wordt gefocust, net als op het gewone scherm. Dankzij modi zoals Sony's eye-AF kan ik in de scène stappen en weet ik dat de camera precies focust waar dat moet, zelfs bij een heel groot diafragma. Je hoeft niet meer vooraf te focussen bij f/8."

"Door mijn manier van werken moet ik mezelf vaak als een puzzelstukje in een locatie inpassen," legt Laura uit, "en toen ik begon met zelfportretten, moest ik terug naar de camera als het licht veranderde, of om de foto's te bekijken. Nu hoef ik dat nooit meer te doen, dus kan ik avontuurlijker en vrijer zijn. De app bespaart me enorm veel tijd, die ik vervolgens kan besteden aan de dingen die de camera niet voor me kan doen, zoals het concept, de emoties en het verhaal."

"Dan zijn er de nieuwe Aangepaste uitstralingen", vervolgt ze. "Ik dacht dat er maar een beperkte selectie was, maar je kunt zoveel meer doen door ze zelf aan te passen. Ik heb gewerkt met een filmlook, die ik heb bijgesteld naar mijn stijl, door het contrast te verlagen, hooglichten de kop in te drukken en zwarttinten op te halen, terwijl ik verzadiging heb toegevoegd. Ik vergeleek de JPG met hoe ik mijn RAW's zou ontwikkelen en dat kwam heel dicht in de buurt. Het was indrukwekkend om iets te zien dat leek op het resultaat van mijn bewerkingsproces, maar dan rechtstreeks uit de camera. Zo kan ik meteen mooie voorbeeldweergaven laten zien aan klanten of op sociale media. Bovendien kan ik zo tijdens het fotograferen door de zoeker en via het camerascherm de wereld zien door mijn persoonlijke Aangepaste uitstraling, en dat maakt het allemaal nog leuker om te doen."

Haar Alpha 7C II is perfect voor deze projecten, zegt Laura. "Ik vind hem geweldig. Hij is compact en licht, maar zonder compromissen. 33 MP, met geweldige ISO en een fantastisch dynamisch bereik, en hij is snel. Ik wandel vaak om geschikte locaties te zoeken, maar heb altijd graag de camera bij me voor het geval ik een scenario vind waarnaar ik niet zomaar kan terugkeren. Omdat ik geen zwaardere, grotere uitrusting bij me heb, kan ik vrijuit verkennen en bijvoorbeeld makkelijker in bomen klimmen en over rotsen klauteren."

"Na vele jaren professioneel werken, publiceren, lesgeven en internationaal exposeren, geloof ik nog steeds dat nieuwsgierigheid en experimenteren de belangrijkste onderdelen van het creatieve proces zijn. Fotografen hebben als beginners vaak geweldige ideeën," sluit ze af, "maar raken het gevoel van verkenning kwijt naarmate ze technisch vaardiger worden. Voor veel mensen die ik begeleid, is werk een routine geworden met veel minder creativiteit en passie. Met mijn lezingen en workshops wil ik mensen leren hoe ze dat gevoel van magie dat ze in het begin hadden, de vrijheid, de verbeeldingskracht en de nieuwsgierigheid kunnen koesteren. Zelfportretten blijven mijn favoriete manier om daar dichtbij in de buurt te blijven. Ze zijn een ruimte waarin je kunt blijven leren en vergeten, falen en groeien, testen en je verbazen."

Meer van Laura's werk is te zien op haar website en Instagram.’