Portretten met levendige kleuren

“Ik sta erom bekend dat mijn foto's donker en niet heel kleurrijk zijn”, stelt de Britse portretfotograaf Hannah Couzens. Onlangs heeft ze een reeks felgekleurde portretten gemaakt met de Sony Alpha 1 II en de FE 85mm f/1.4 GM II. Op elke foto heeft de kleding van het onderwerp dezelfde levendige kleur als de achtergrond. “Normaal gebruik ik bij een portret een lage verzadiging, maar ik wilde eens iets heel anders proberen.”

Hannah heeft elk aspect van de fotoshoot zelf georganiseerd: ze koos de modellen, de kleding en de achtergrondkleur. “Huidtinten kunnen warm of koud zijn. Bij het kiezen van de achtergrond denk ik soms zelfs na over de kleur van het haar of de ogen van een model. Het is interessant om te zien hoe het portret verandert als je de belichting hetzelfde houdt en alleen de kleur van de achtergrond aanpast.”

Deze techniek druist in tegen het standaardadvies om contrasterende of complementaire kleuren te gebruiken zodat je onderwerp afsteekt tegen de achtergrond. “Dat is de instinctieve manier van denken, zeker als je net begint”, zegt Hannah. “Maar ik vind dat je juist meer nadruk legt op de persoon en diens gezicht als de kleuren hetzelfde zijn. Alle andere delen van het portret vallen dan minder op.”

Het is een gangbare misvatting dat het onderwerp opgaat in de achtergrond wanneer je overeenstemmende kleuren gebruikt. Kleur is niet de enige manier om het onderwerp te scheiden van de achtergrond: je kunt bijvoorbeeld ook licht gebruiken. Hannah is een expert. Met een combinatie van lampen belicht ze zowel het onderwerp als de achtergrond. Naast de zilverkleurige beauty dish aan de voorkant richt ze twee striplights op de flanken van het model. “De striplights hadden een grid zodat er niet te veel licht op de achtergrond viel. Het idee is om subtiele hooglichten te maken rond de contouren van het gezicht, het haar en de kleding. Ik had de striplights op een lage stand gezet, zodat ik net genoeg licht had om het onderwerp naar voren te laten komen.”

Hannah gebruikte een vierde lamp om ervoor te zorgen dat de achtergrond goed verzadigd was. “Ik heb een lamp achter het onderwerp geplaatst om de achtergrond te belichten. Deze lamp had ik bedekt met gekleurde gel, zodat het licht dezelfde tint had als de achtergrond zelf. Op deze manier voorkom je dat er te veel wit licht is, heb je minder kans op witte hooglichten en kun je er tegelijkertijd voor zorgen dat de achtergrond van de scène voldoende verzadigd is.”

Bij deze fotoshoot werkte Hannah voor het eerst met de Sony FE 85mm f/1.4 GM II. “Ik was van plan om alleen close-ups te maken”, vertelt ze. “Toen het eerste onderwerp poseerde en ik de compositie zag, wist ik dat een groter beeldveld beter zou zijn. Veel fotografen zouden op een 50mm-lens zijn overgestapt, maar ik had genoeg ruimte om een stap naar achteren te nemen. Ik ben heel tevreden met de manier waarop de 85mm-lens omgaat met het frame. Ik kon kiezen tussen close-ups en half-totaalportretten, waarmee ik meer achtergrond kan laten zien terwijl de focus nog steeds op de persoon ligt.”

Hannah maakt al jaren gebruik van de eerste 85mm GM-lens om portretten te maken, en het verschil met de nieuwe lens werd haar snel duidelijk. “Ik had niet verwacht dat het kon, maar de focus van de nieuwe lens is nog sneller en heel nauwkeurig. De lens is lichter, fijn om vast te houden en makkelijk in gebruik. Ik werk op korte afstand van het onderwerp, dus ik ben altijd alert op vervorming. Ik wil dat elk portret zo natuurgetrouw mogelijk is. De brandpuntsafstand van 85 mm werkt perfect voor mij. De afstand is niet te groot, maar als ik de compositie wil veranderen, hoef ik alleen maar een stap naar achteren te nemen zonder van lens te wisselen of me zorgen te maken over vervorming. Deze lens is ongelofelijk veelzijdig.”

In de afgelopen jaren is de manier waarop Hannah fotografeert veranderd, mede dankzij haar vertrouwde Sony Alpha 7R IV en Sony Alpha 1. “Ik gebruik altijd eye-autofocus”, zegt ze. “Ik zou niet zonder kunnen. Bij een portret moet de scherpte van de ogen perfect zijn. Met de eye-AF kan het model bewegen en kunnen we diverse hoeken proberen. Ik hoef me geen zorgen te maken over de camera. De autofocus blijft het dichtstbijzijnde oog volgen, en dat is precies hoe ik zelf zou scherpstellen.”

“Wanneer alles bij de shoot samenkomt zoals ik het voor ogen had, geeft dat een geweldig gevoel. Ik ga volledig op in het fotograferen, en op gegeven moment weet ik dat ik de perfecte foto heb.”