Ik ben Florian Rouzic, fotograaf en contentmaker met een passie voor reizen en visuele storytelling. Ik wil graag momenten vastleggen die mensen inspireren om te ontsnappen, terwijl ik tegelijkertijd herinneringen creëer die ik kan vasthouden.

Dit project kwam heel natuurlijk tot stand tijdens een reis naar Madeira. Terwijl ik het eiland verkende, wilde ik de sfeer van de plekken die ik ontdekte vanuit mijn eigen perspectief vertalen met immersieve, filmische beelden. Mijn doel was niet alleen om een bestemming te laten zien, maar om uit te drukken hoe het voelde om daar te zijn.

Tijdens deze reis koos ik er ook voor om met de Sony Alpha 7C II te werken. Ik had een camerabehuizing nodig die al op veel verschillende plaatsen had gewerkt, waaronder IJsland, Namibië, Madeira, Japan en de Verenigde Staten. Wat me het meest interesseert als ik reis, is de verscheidenheid aan omgevingen en stemmingen die ik tegenkom. In IJsland voelen de vulkanische landschappen rauw en elementair aan. In Namibië zijn de woestijnen immens en open. Op Madeira zorgen de bergen en dichte bossen, zoals Fanal, voor een heel andere sfeer. In Tokio, in Japan, is de energie veel stedelijker, sneller en ritmischer.

Elke bestemming vraagt om een andere aanpak. Ik probeer niet overal dezelfde stijl toe te passen, maar me pas aan aan wat de plek me van nature geeft. Afhankelijk van de locatie, voel ik me misschien aangetrokken tot iets groots en spectaculairs, of juist tot iets eenvoudigers en meer minimalistisch. Maar de bedoeling is altijd hetzelfde: dat gevoel van ontdekking vastleggen.

Prestaties van de apparatuur: de Sony Alpha 7C II

De Sony Alpha 7C II bewees zich in de praktijk al heel snel. Hij is licht, compact en veelzijdig, waardoor ik hem in heel veel verschillende situaties kon gebruiken zonder te veel na te denken over mijn opstelling. Zo kon ik me blijven concentreren op het beeld.

Het hielp me vloeiender te werken met behoud van een uitstekende beeldkwaliteit voor zowel foto’s als video. In het veld was hij heel betrouwbaar, zelfs bij soms uitdagende omstandigheden - veranderend licht, beweging of meer onvoorspelbare omgevingen.

Wat ik het meest waardeerde, waren de repsponsiviteit en de precisie van de autofocus. Beide stelden me in staat om me te concentreren op het moment in plaats van op de technische kant van de opname. De resolutie geeft me ook echt vrijheid bij het nabewerken, vooral bij het bijsnijden of optimaliseren van een compositie zonder dat dit ten koste gaat van de beeldkwaliteit.

Tegelijkertijd kan ik de camera dankzij de compacte vormgeving altijd binnen handbereik houden, waardoor ik van dag tot dag echt anders ben gaan fotograferen.

Technische en filmische uitvoering

Op Madeira werkte ik voornamelijk met de FE 20-70mm f/4 G. Die gaf me veel flexibiliteit in het veld, waardoor ik gemakkelijk kon schakelen tussen groothoekopnamen en meer gedetailleerde composities.

Tegenwoordig gebruik ik meestal de FE 24-70mm f/2.8 GM II, die ik altijd bij me heb, of ik nu op reis ben of aan een project werk. Dankzij de brandpuntsafstand van 24 mm kan ik landschappen in hun geheel vastleggen, maar heb ik toch de flexibiliteit om snel te reageren wanneer een scène verandert.

De topfoto van dit project is er een die ik op Madeira heb gemaakt met een lange sluitertijd, van een auto die door het beeld rijdt en een rood spoor achterlaat. Bij dit soort foto's gaat het erom dat je wacht en klaar staat om op precies het juiste moment op de sluiter te drukken. Dat is waar de Alpha 7C II me echt bij helpt: hij stelt me in staat om mijn uitrusting licht te houden, snel te bewegen en te voorkomen dat ik het moment mis.

Artisticiteit en advies

Als mensen naar dit project kijken, wil ik graag dat ze gaan denken aan reizen en ontdekken. Niet per se met één specifiek beeld in gedachten, maar met de wens om te ontsnappen, te verkennen en anders naar dingen te gaan kijken.

Als ik naar de toekomst kijk, zie ik het Alpha-ecosysteem als iets waarmee ik nog vloeiender kan schakelen tussen foto en video, zonder mijn workflow te onderbreken. Het idee is om die vrijheid in het veld te behouden en me snel te kunnen aanpassen aan elke situatie.

Voor makers die hun eigen stijl willen ontwikkelen, is het volgens mij het belangrijkste om je camerabehuizing te kennen en deze van tevoren te configureren. Doordat ik kan overschakelen van foto naar video met behoud van mijn opgeslagen instellingen, bespaar ik enorm veel tijd en voorkom ik dat ik bepaalde scènes mis.

Afgezien van techniek, is volgens mij het belangrijkste: probeer een stijl niet te forceren. Die ontwikkelt zich in de loop van de tijd, door de manier waarop je observeert, interpreteert en het verhaal vertelt van wat je ziet.