Ik ben Matija Vincek en ik ben een reis- en straatfotograaf uit Zagreb in Kroatië. Ik reis het liefst licht, en dat zie je terug in mijn camera en lenzen. Een tijdje geleden mocht ik de FE 24-50mm f/2.8 G testen. Ik was erg onder de indruk van de prestaties en mogelijkheden van deze lens, maar voor mijn soort fotografie heb ik vaak een grotere beeldhoek nodig. Ik was dan ook enthousiast toen ik hoorde dat Sony een vergelijkbare lens, de FE 16-25mm f/2.8 G, zou uitbrengen. Ik nam hem meteen mee naar Oostenrijk om de adembenemende landschappen en prachtige architectuur van Salzburg en Hallstatt vast te leggen.

De lens lijkt erg op de FE 24-50mm f/2.8 G en weegt ongeveer evenveel. Vooral de kwaliteit van de behuizing vond ik geweldig, en ondanks zijn compacte formaat voelt de lens erg stevig en robuust aan. De zoomring is supersoepel en de handmatige diafragmaring maakt een bevredigend klikgeluid. Dit kun je wel uitschakelen, wat ideaal is voor filmmakers.

De eerste ochtend had ik een helderblauwe hemel en perfect licht, dus ging ik met mijn Alpha 7CR op pad om de lens te testen.

Met het diafragma op f/2.8 kreeg ik haarscherpe beelden over het hele frame, en een kleiner diafragma van ongeveer f/5.6 maakte het beeld enkel een klein beetje scherper.

Met deze lens kun je ook perfect dichtbij focussen, en daardoor kon ik deze vriendelijke zwaan die om eten kwam bedelen, vastleggen.

Een uurtje later werd het bewolkt, maar ik wilde testen hoe de lens zou presteren in vlakker licht, dus bleef ik rond het meer lopen.

Een van de redenen waarom ik graag met de Alpha 7CR fotografeer, is de beeldsensor van 61 megapixels, waardoor ik mijn beelden erg flexibel kan bijsnijden zonder details te verliezen. Ik kan dus met een gerust hart het frame van mijn beelden aanpassen in de nabewerking. Voor enkele foto’s wilde ik een iets langere brandpuntsafstand dan 25 mm, en ik hoefde enkel bij te snijden om hetzelfde effect te krijgen als met een lens van 35 mm. Ik switch ook graag naar de APS-C-modus op de camera om een preview te zien voor ik het beeld vastleg.

Een relatief recente toevoeging aan de nieuwe lenzen van Sony is de compensatie voor focus breathing, die vooral handig is voor filmmakers. Ik had mijn ZV-E1 bij me en maakte enkele testvideo’s om te zien hoe goed die presteert. Ik hoefde me geen zorgen te maken, want er was nauwelijks focus breathing merkbaar, zelfs niet als ik de focus veranderde van het dichtstbijzijnde punt (18 cm op een brandpuntsafstand van 16 mm) naar oneindig. De lens heeft ook een supersnelle autofocus. Die probeerde ik uit te dagen door snel van onderwerp te veranderen, maar ik heb jammerlijk gefaald!

Toen het begon te schemeren, ging ik terug naar mijn hotel om de beelden te bekijken die ik tijdens de dag had gemaakt. Ik maakte ook plannen om ‘s avonds de stad te verkennen.

De lens was ook ideaal voor mijn candid straatfotografie, en met zo'n compacte uitrusting kon ik onopgemerkt fotograferen.

Bij zo weinig licht fotografeer ik steeds met het diafragma wijd open, maar omdat de lens het zo goed doet op f/2.8, hoefde ik me daar geen zorgen over te maken.