Uitgelichte foto

Het is maart 2025 en een menselijke rivier kronkelt door de Rue de Rivoli in Parijs. De felgekleurde startnummers en shirts van de deelnemers aan de halve marathon van Parijs vloeien samen tot een regenboog van kleuren terwijl ze langs de camera van Bertrand Bernager bewegen.Lange belichtingstijden kunnen voor elk onderwerp worden gebruikt, dus waarom paste Bertrand de techniek toe op marathonlopers? "Voor mij gaat het om het contrast van de menselijke beweging in de onbeweeglijke stad," legt hij uit. "De manier waarop de architectuur tegenwicht biedt tegen de stroom, alsof de wereld in een stroomversnelling is gekomen.""De eerste keer dat ik het probeerde, fotografeerde ik de marathon op de gebruikelijk manier, waarbij ik de bewegingen van de hardlopers bevroor, maar ik was daar niet tevreden mee", vervolgt Bertrand. "Ik realiseerde me dat ik een statief en een ND-filter had, dus ik dacht: waarom zou ik niet eens iets anders proberen? Het resultaat was iets dat volkomen natuurlijk is, maar totaal onzichtbaar totdat je het met een camera vastlegt. Het is altijd anders, altijd verrassend. Het fascineert me."Het opzettelijk vertragen van de sluiter is voor veel fotografen een spannend ontdekkingsmoment, maar is, zoals Bertrand uitlegt, heel eenvoudig te realiseren. "Deze foto is gemaakt met een enkele belichting van 20 seconden", zegt hij. "Met de handmatige modus stelde ik een zeer lage ISO van 50 in, terwijl ik het diafragma tot f/11 sloot. Maar het belangrijkste is dat je een sterk neutral density filter op de lens zet, zodat veel licht wordt tegengehouden. Ik heb een 10-stops filter gebruikt. Als ik dat niet had gedaan, zou de snelheid 1/50 sec. zijn geweest en zou er helemaal geen vervaging zijn geweest."

"Je moet natuurlijk vanaf een statief fotograferen, want we willen hier dat alleen de hardlopers vervagen, niet de gebouwen", vervolgt hij. "En zolang de camera stil blijft staan, doen ze dat ook. Ik probeer snelheden tussen de 5 en 20 seconden te gebruiken, afhankelijk van het tempo van de lopers. Korter en ze vervagen niet en te lang dan verdwijnen ze.""Het is ook essentieel om een afstandsbediening te gebruiken. Er zijn veel connectiviteitsopties beschikbaar op Sony-camera's, maar ik gebruik de RMT-P1BT Bluetooth-afstandsbediening of de Creators' App om mijn camera draadloos te bedienen zonder trillingen te veroorzaken."De opnamepositie en kadrering zijn ook belangrijk, zegt hij. "Ik zit graag wat boven de actie, dus ik heb mijn statief in de hoogste stand, terwijl de langere brandpuntsafstanden van een telelens zoals de FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II zorgen voor een krapper frame waar hardlopers sneller doorheen bewegen. Ze comprimeren ook de scène, waardoor de gebouwen op de achtergrond prominenter worden."En hoewel de Sony Alpha 1 die Bertrand gebruikte bekend staat om zijn prestaties bij het fotograferen van snelbewegende sporters, vertrouwt hij in dit geval op de resolutie en het dynamische bereik van de camera. "Als ik in RAW fotografeer, legt de Alpha 1 zoveel informatie vast dat ik de belichting voor de hooglichten en schaduwen als dat nodig is gemakkelijk kan aanpassen", legt hij uit, "en dat is essentieel als het licht tijdens het maken van een foto verandert, wat vaak gebeurt!""Waar ik echt van hou, is het wachten", eindigt Bertrand. "Je doet de ingrediënten erin en 20 seconden later laat het scherm je iets bijzonders zien. Ik wil een serie vergelijkbare foto's maken van alle grote marathons over de hele wereld, zoals Londen, Berlijn, New York en Tokio. De wedstrijden hebben allemaal een ander gevoel, en dus zal dat ook gelden voor elke nieuwe foto."