Als wildelifefotograaf ben ik ervan overtuigd dat je mazzel moet afdwingen en je kansen moet grijpen. Ik nam deze foto 's morgens vroeg in de Dolomieten, een Italiaanse bergketen. Er hing mist tussen de bergen en boven het meer. Ik was met andere fotografen op de Kando-reis van Sony, maar ik besloot om los van de groep even rond te lopen en het meer te fotograferen.
Toen ik daar rondliep, zag ik af een toe een forel uit het water springen en een zwaan die over het oppervlak van het water gleed. Op de achtergrond lagen twee bergen, en de zwaan zwom hier precies tussen. Het was een prachtige scène, dus maakte ik een foto met mijn Sony Alpha 1 en FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II-lens.
Wanneer ik wilde dieren fotografeer, heb ik altijd mijn camera in Burst-modus en fotografeer ik met 10 tot 20 fps. Ik drukte eenmaal op de sluiterknop om de foto te maken en dankzij de Burst-modus legde de camera zes of zeven beelden vast. Toen ik de knop indrukte, sprong er plots een forel uit het water. De timing was perfect. Niemand kon geloven dat ik niets aan de compositie had veranderd. Ik had erg veel geluk.
Omdat ik al lang werk als wildlifefotograaf, weet ik dat als je alle kansen pakt en veel oefent, je kansen om een nog mooiere foto te maken veel groter worden.
Ik fotografeer altijd met de Sony Alpha 1 omdat deze alles biedt wat ik nodig heb als wildlifefotograaf. Niet alleen kan de camera foto's van 50 megapixels maken met een ongelofelijke snelheid van 30 fps, maar ik weet ook dat ik kan vertrouwen op de beeldkwaliteit van de Sony Alpha 1. Ik stel de camera altijd in op continue automatische scherpstelling en de AF-tracking op dier of, zoals in dit geval, op vogel. In deze foto heeft de Alpha 1 de focus van de FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II-lens vastgezet op het oog van de zwaan. Omdat de forel net achter de zwaan uit het water springt, viel deze met dit diafragma nog binnen het scherpe gebied. Mijn sluitertijd was daarnaast ook kort genoeg om de sprong vast te leggen, aangezien ik de instelling van mijn camera had laten staan op de hoge ISO-gevoeligheid die ik nodig heb voor het fotograferen van dieren.
Van alle zes de foto's met de forel was dit de beste. De staart is licht gebogen waardoor de beweging van de sprong beter te zien is. Ik vind dit een geweldige foto omdat deze ook een beetje donker is. Dankzij de ochtendmist wordt het beeld mysterieus en de minimalistische compositie met de bergen is top. Als ik dit beeld met deze compositie midden op de dag had vastgelegd, was het minder speciaal geweest.
"Slecht weer is kleurrijk weer."