Uitgelichte foto

Ik zoek bij een portretopname altijd naar iets representatiefs en eerlijks en om mijn onderwerp in staat te stellen zich zelfverzekerd genoeg te voelen om mij dat moment te geven, is een rustige en rustgevende sfeer nodig. Ik ben van mening dat het tot stand kunnen brengen van dat vertrouwen, zodat de fotoshoot oprecht kan plaatsvinden, de echte vaardigheid is van de portretfotograaf. Met dit beeld voel je een stilte waarbij alle performance en complicaties zijn weggenomen. Deze portretopname kwam tot leven toen ik contact opnam met de actrice Amaka Okafor en vroeg of ze naar mijn nieuwe daglichtstudio, @28Sunbury, wilde komen. Het hebben van een eigen fotoruimte heeft me echt geholpen om het maken van portretopnames op een nieuwe manier te benaderen en ik heb contact opgenomen met allerlei talenten zonder agenda of briefing, alleen maar uit pure liefde voor het proces. Ik fotografeer met mensen waarin ik geïnteresseerd ben en het was hartverwarmend en stimulerend om in contact te komen met nieuwe gezichten en prachtig werk te maken waarin ik geloof. Jarenlang draaide mijn werk om het instellen van het flitslicht om de juiste stemming te creëren. Nu lijkt het omgekeerd te werken, want ik vind de eenvoud van het gebruik van en het vormgeven aan daglicht fantastisch. Het is altijd zo flatterend en in combinatie met mijn Sony Alpha 7R V en FE 50mm f/1.2 GM heb ik het volste vertrouwen dat ik de hoogst mogelijke kwaliteit vastleg.

Het gebruik van een lens van deze kwaliteit met een brandpuntsafstand van 50 mm voelt zo comfortabel en vertrouwd – er is een reden waarom deze de standaardlens wordt genoemd en deze een vaste plaats verdient in elke cameratas. Ten eerste kun je hiermee zorgen voor echte intimiteit tussen jou en je onderwerp, want je kunt je frame vullen met zoveel details als je wilt, of je kunt een stap achteruit doen om de ruimte en context rond je onderwerp zichtbaar te maken. Hier kwam ik echt dichtbij en voelde ik de connectie met Amaka. Aanwijzingen om vorm en beweging te creëren gaf ik fluisterend, wat veel beter is. Wat ik mooi vind aan dit portret is de ongelooflijke kwaliteit die je krijgt met deze specifieke combinatie van camera en lens. Je kunt elk detail van haar huid zien en de manier waarop de scherptediepte op haar haar afneemt is verbluffend. Het maakt haar gezicht de held van het beeld; het is mooi en spectaculair en is er om gevierd te worden. De diafragmakeuze was een esthetische en bedoeld om de focus op het onderwerp te vestigen en niet op de foto zelf of de techniek. Ik fotografeer altijd in kleur en in RAW, maar het is fascinerend om te zien dat zoveel van wat ik in mijn studio bij daglicht heb gefotografeerd, is omgezet naar zwart-wit. Ik kan je niet vertellen waarom, behalve dat dit voortkomt uit een streven naar eenvoud en de noodzaak om alle afleiding weg te nemen. Want ik wil krachtige, eerlijke portretten maken. Wij als fotografen beslissen. We bepalen zelf hoe we willen dat onze foto's eruitzien en hoeveel impact ze moeten hebben. Bij deze portretopname stond meteen voorop dat het zwart-wit moest zijn, gegeven de essentiële elementen van Amaka's gezicht, haar haar, haar kalmte en vervolgens het licht, de lens en de sensor. Dit alles zorgt voor een gevoelig, maar dramatisch zwart-wit portret. Make-up door Shanice CroasdaleGefotografeerd in @28Sunbury