Als wildlifefotograaf kom je op allerlei plekken. De leefomgeving van de dieren is een onderdeel van het verhaal, en als je niet zeker weet wat je tegen gaat komen, moet je klaar staan. Dat is waarom wildlifefotografen als Chris Schmid bouwen op lenzen zoals de Sony FE 200-600mm f/5.6-6.3 G OSS.
“De 200-600mm-lens biedt veel flexibiliteit”, vertelt Chris. “Wanneer ik een soort als de jaguar fotografeer, heb ik een lange brandpuntsafstand nodig om te zorgen voor een veilige afstand. Tegelijkertijd wil ik dat de beelden persoonlijk aanvoelen. Met 600 mm kan ik goed focussen op de ogen. Dat is heel belangrijk, omdat je in de ogen veel emotie kunt zien. Dat is iets dat ik wil delen met de kijker. Daarentegen kan ik met 200 mm het landschap vastleggen, en dat doe ik graag. Ik wil landschappen maken met wilde dieren erin.”
Om zoals Chris te kunnen reizen, heb je bepaalde apparatuur nodig. Het draait om meer dan in een vervoermiddel stappen en naar een locatie reizen. Veel plekken kun je alleen te voet bereiken, en dat is waarom de 200-600mm-lens een zeer praktische keuze is.
“Als ik veel moet lopen, wil ik dat mijn tas zo licht mogelijk is. Ik wil meteen aan de slag kunnen als ik op de locatie kom, niet uitgeput zijn van het sjouwen van apparatuur.”
Ook moet je nadenken over het wisselen van lenzen, iets wat fotografen niet graag doen bij zware omstandigheden.
Als je bijvoorbeeld muskusossen fotografeert, ben je de hele dag buiten in de kou. De flexibiliteit van de 200-600mm-lens is dan cruciaal. Ik kon de hele dag door fotograferen zonder van lens te wisselen. Dat was heel fijn, omdat het veel sneeuwde. Bij zulk weer wil je geen lenzen wisselen en geen extra apparatuur moeten meeslepen.”
Natuurlijk zijn er momenten dat Chris een breed blikveld wil, en dan gebruikt hij de Sony FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II. Op deze manier heeft hij slechts twee lenzen nodig voor brandpuntsafstanden van 70 tot 600 mm.
Chris gebruikt zijn 200-600mm-lens op zijn Sony Alpha 1, de ultieme Alpha-camera van Sony. De beeldkwaliteit van de full-frame sensor van 50,1 megapixels is een van de redenen waarom wildlifefotografen kunnen vertrouwen op de 200-600mm-lens. “Ik gebruik geen f/2.8 of f/4”, zegt Chris. “Ik voer gewoon de ISO-gevoeligheid op. Met de Alpha 1 kan dat zonder de beeldkwaliteit aan te tasten. Het belangrijkste is dat ik de foto’s kan maken die ik wil maken. Met de combinatie van de Alpha 1 en de 200-600mm-lens lukt dat makkelijk.”
Ook de snelheid van de autofocus lijdt niet onder deze lens. “Ik zie geen verschil in de autofocus tussen de 200-600mm-lens en een G Master-lens”, zegt Chris. “Ik heb de lens uitgeprobeerd met de Sony Alpha 1 en de nieuwe Alpha 9 III. De lens werkt perfect, zelfs als je wilt focussen op moeilijke onderwerpen zoals vogels.”
Het interne zoommechanisme is een aspect van de 200-600mm-lens dat vaak over het hoofd wordt gezien. Dankzij de interne zoom blijven het formaat en de balans van de lens hetzelfde, of je nu een brandpuntsafstand van 200 of 600 mm gebruikt. Dit werkt goed voor foto’s, maar nog beter voor video’s.
“Deze lens is geweldig om mee te filmen”, zegt Chris. “Bij foto’s is het mooi om verschillende brandpuntsafstanden te gebruiken, maar bij video is dat onmisbaar. Voor de bewerking heb je zowel brede blikvelden, close-up-opnames als alles daartussenin nodig. Anders krijg je een saaie film. Met de 200-600mm-lens kan ik alle beelden maken die ik nodig heb.”
Chris heeft de lens zelfs vanuit vliegtuigen en helikopters gebruikt. “Ik vind het een fijne lens om mee te werken. Ik kan panoramische foto’s maken van migrerende dieren en patronen zien, zoals bij mijn foto van flamingo’s in Botswana. Maar als ik wil, kan ik ook goed inzoomen om dichterbij te komen.”
“Bij dit soort projecten is tijd geld. Je kunt niet aan de piloot vragen om even om te keren omdat je van lens wilt wisselen. Daarom is de flexibiliteit van de 200-600mm-lens echt geweldig.”
"Foto's zijn krachtig. Je kunt met één foto een emotie vastleggen of een gevoel vanbinnen teweegbrengen."