Het kan een eeuwig dilemma zijn bij het fotograferen van wilde dieren: hoe dichterbij je bent, hoe beter de foto, maar hoe groter het risico dat je je onderwerp wegjaagt. "Een van mijn favoriete vogels om te fotograferen is de fuut," zegt natuurfotograaf Paul Browning. "Om ze te fotograferen, moet je heel laag bij het water gaan zitten. Maar zodra de vogel me ziet, is hij halverwege de andere kant van het meer." Daarom zijn supertelelenzen essentieel voor een natuurfotograaf, en zeker voor een vogelfotograaf.

De laatste tijd fotografeert Paul met de Sony FE 600mm f/4 GM OSS-lens, die hij vaak combineert met de 2x teleconverterlens om een brandpuntsafstand van maar liefst 1200 mm te krijgen. "Het bereik is fantastisch. Ik vind het geweldig dat je de vogels er niet mee stoort en dat ik de foto's kan maken die ik wil."

Paul probeert er altijd voor te zorgen dat hij zijn onderwerp niet stoort. Onderwerpen en shots worden dagen, weken, zelfs hele seizoenen van tevoren gepland. Hij maakt nachtelijke ritten om de eerste vluchten van de dag vast te leggen, plaatst van tevoren schuilplaatsen zodat dieren eraan kunnen wennen, en plant zijn agenda een jaar vooruit zodat hij vogelparen op locaties opnieuw kan opzoeken. Maar planning en voorbereiding garanderenniet dat hij de shots krijgt die hij wil.

"Ik lachte altijd om mijn vrienden die gingen vissen," zegt hij glimlachend. "Ik zei altijd: 'Je zit daar gewoon de hele dag, bij de rivier. Soms vang je niet eens iets! Verveel je je niet?' En nu doe ik hetzelfde."

Tegenwoordig zijn meren en rivieroevers als een tweede thuis voor Paul, die nu weet hoe hij kan zien of er onlangs een vogel is geweest. "Ik zoek naar de takken met visschubben erop," vertelt hij. "Dat betekent dat er een ijsvogel is geweest die met een vis op de tak heeft geslagen. Als de rivier mooi stroomt, zet ik dan mijn schuilplaats op. Ik laat die daar gewoon een paar dagen staan en ga er dan in zitten. Soms zit ik daar de hele dag en zie ik niets."

Maar geduld loont altijd. Paul heeft een aantal fantastische foto's van ijsvogels gemaakt met de FE 600 mm f/4 GM-lens op zijn Sony Alpha 1 II. "De scherpte van de lens is ongeëvenaard, gewoon ongelooflijk. En met de teleconverter en de camera heb ik een beeld van 51 megapixels op 1200 mm. Ik kan heel veel wegcroppen en toch een beeld met een hele hoge resolutie overhouden. Ook focussen gaat geweldig. Zelfs als je een vogel fotografeert op een afstand van ongeveer 300 meter aan de andere kant van een meer, werkt de eye-autofocus voor vogels perfect."

In het verleden hadden teleconverters een slechte reputatie doordat ze de beeldkwaliteit verminderden, maar dat is niet het geval met de 600mm-lens en de 2x teleconverter. "Er is geen verschil in scherpte tussen 600 mm en 1200 mm, althans niet in mijn ogen," zegt Paul. Onlangs fotografeerde hij visarenden die op ongeveer 350-400 meter afstand van hem nestelden. "Het was 2 uur 's middags en de middagzon zorgde ervoor dat er hittenevel uit het meer opsteeg. Ik zette de 2x teleconverter op de 600mm-lens en toen ik het beeld op mijn computer bijsneed, kon ik de ring rond de poot van de visarend nog steeds perfect lezen. Ik wist niet wat ik zag."

Voor Paul is reizen en vogels fotograferen een avontuur. "Ik heb gewoon overal spelden op mijn kaarten-app op mijn telefoon. Als ik een nest zie, markeer ik het en kan ik later terugkeren om een specifieke vogel te fotograferen. Voor mij gaat het erom alleen te zijn en iets unieks te vinden."

Met de 600mm-lens en zijn Sony Alpha 1 II kan Paul de unieke foto's maken die hij wil, met details die voorheen onmogelijk vast te leggen waren. "Een paar weken geleden was ik na zonsondergang aan het fotograferen toen ik diep in het riet een reiger zag. Ik had het maximale diafragma van f/4 met de 600mm-lens, en mijn sluitertijd stond op 1/400 sec, waardoor mijn gevoeligheid op ISO 8000 kwam te staan. Van zo'n shot zou ik een paar jaar geleden gewoon zijn weggelopen, wetende dat de kwaliteit er niet zou zijn. Maar met de 600mm-lens en sensortechnologie van Sony kon ik nu elk detail van de reiger vastleggen. Nog maar een paar jaar geleden was ik doodsbang om met meer dan ISO 3000 of 4000 te fotograferen."

Dankzij Pauls toewijding en superieure veldkennis, gecombineerd met de kracht van de FE 600 mm f/4 GM, kan hij nu zonder compromissen fotograferen.