Terwijl de zonsondergang begint te vervagen boven de wervelende zandsteenformaties van White Pocket in Arizona, wacht fotograaf Stefanie Liebermann tot de Melkweg boven haar hoofd verschijnt.

Met de Sony FE 28-70mm f/2 GM-lens op haar Alpha 7R V, hoeft Stephanie niet in haar tas te duiken om filters of zelfs lenzen te verwisselen. Ze kan gewoon van het gouden uur tot in de nacht blijven fotograferen. "Als je van lens wilt wisselen, moet je ook je filters vervangen", legt de Duitse fotografe uit. "Dat is ’s nachts altijd lastig."

Haar reis naar de Verenigde Staten vond plaats tijdens het moessonseizoen, wanneer het weer snel kan omslaan, maar ook heel spectaculaire beelden ontstaan. "Het regent veel, maar je hebt ook perfect stille plassen en spectaculaire wolken, zoals in de Joshua Tree-foto's, en geweldige zonsondergangen", legt ze uit.

"Als ik op reis ben en de omstandigheden zo waanzinnig zijn, vergeet ik alles om me heen. Dat vind ik fantastisch - meegaan met de stroom, werken met het weer en opwinding voelen." Stefanie kent het gebied goed, want ze is al twee keer eerder in Utah en Arizona geweest. "Ik heb er in totaal misschien vier maanden doorgebracht, maar ik vind elke keer nog steeds iets nieuws om te fotograferen."

Tijdens dit avontuur stond White Pocket hoog op de lijst van plaatsen die ze wilde bezoeken, omdat ze er nog niet eerder was geweest. "Het is net een speeltuin", zegt ze. "Je zou er wel zeven of tien dagen lang kunnen fotograferen tijdens zonsondergang en zonsopkomst en gedurende de nacht." Maar Stefanie had veel minder tijd. “Ik had maar één dag! Er kwamen onweersbuien aan en er was een waarschuwing voor zwaar weer met plotselinge overstromingen. Wanneer dat gebeurt, moet je onmiddellijk vertrekken; dit zijn precies het soort overstromingen waardoor de spectaculaire canyons en rotsformaties ooit zijn ontstaan."

De volgende stop was de beroemde Mesa Arch in Arches National Park, in Utah. "Normaal gesproken sta je daar bij zonsopkomst met misschien wel honderd andere fotografen, maar op deze ochtend was er maar één andere fotograaf."

Je kunt Stefanie's landschapsfoto's niet bespreken zonder aandacht te besteden aan de spectaculaire astrofoto's waarom ze bekend staat. Voor deze serie gebruikte ze zoals gewoonlijk de 28-70mm F2-lens, ook voor een prachtige foto die ze maakte in Zion National Park. "Voor de lucht gebruikte ik een star tracker met f/2.0, 120 seconden bij ISO 1000. Ik fotografeerde met de Sony Alpha 7 IV. De voorgrond heb ik vastgelegd met een diafragma van f/2.0 en een belichting van 30 seconden bij ISO 5000. Dus al het licht op de rotsen en de toppen van de bomen is omgevingslicht. Het licht op de berg, dat eruitziet als een zonsondergang, is in werkelijkheid lichtvervuiling die afkomstig is van een stad, maar voor mij bewijst dit dat de foto 's nachts is genomen."

Hoewel ze haar astrofoto’s uiterst zorgvuldig creëert, geniet Stefanie nog steeds van de spontaniteit van het licht dat om haar heen verandert. "In Joshua Tree kwam ik laat aan. De lucht brandde al. Ik liep rond en zag een idee voor een opname: het licht dat reflecteerde op de planten - helder en stralend. En ik ging gewoon op verkenning en probeerde interessante shots te maken. Ik hou van dat moment en het gevoel dat ik in een creatief proces zit. In White Pocket heb ik bijna twee nachten niet geslapen omdat ik bezig was met verkennen en zoeken naar beelden."

De 28-70mm heeft nieuwe mogelijkheden opgeleverd voor Stefanie en haar fotografie, waardoor ze haar liefde voor landschaps- en astrofotografie kan combineren, wat voorheen niet mogelijk zou zijn geweest. "Ik heb altijd nee gezegd tegen zoomlenzen, omdat ze allemaal f/2.8 zijn. Voor nachtfotografie is het verschil met f/1.8 enorm. Maar de 28-70mm biedt geweldige mogelijkheden. Het is als een beste vriend die je altijd bij je kunt hebben. Met deze lens kun je alles fotograferen, en daar houd ik van."