Voor Maciej Pesko draait landschapsfotografie om gevoel: het ontzag dat je voelt wanneer de zon een bergpas belicht, of de rust van een stil en ongerept alpenmeer. “Elk landschap vertelt een uniek verhaal”, vertelt hij. “Elke tocht herinnert me eraan dat we door prachtige natuur omringd worden. Ik wil dat iedereen die mijn foto's bekijkt datzelfde gevoel krijgt.”

Met deze insteek reisde Maciej onlangs naar de Dolomieten in Italië, op zo'n 1200 kilometer afstand van zijn huis in het midden van Polen. “Ik was er al een keer geweest, in mei 2024, maar die bergen zijn zo mooi dat ik wel terug moest gaan. Ik heb een paar van de bekendste wandelroutes gevolgd en heb foto's gemaakt bij de Tre Cime di Lavaredo (Drei Zinnen), de Sassolungo (Langkofel) en de Cinque Torri. Ik heb ook gefotografeerd bij de Gardenapas, de Sellapas en de Falzaregopas, en bij het Iseomeer en het Gardameer.”

Door locaties te verkennen en zo veel mogelijk tijd door te brengen in de bergen, kon Maciej zijn kansen zo goed mogelijk benutten. “Zelfs als het licht en het weer tegenvallen, is het waardevol om je omgeving te leren kennen”, vertelt hij. “Je kunt ontdekken waar je het beste met je camera kunt gaan staan en welke lens je moet gebruiken voor het mooiste frame. Wanneer er dan een goed moment komt, hoef je daar niet meer over na te denken.”

“De belangrijkste factor bij landschapsfotografie is het weer”, zegt Maciej. “Dit project was het bewijs dat de omstandigheden binnen enkele seconden kunnen veranderen, ook als het lijkt alsof er de hele dag niets gaat gebeuren. Dat overkwam me bij zowel Santa Maddalena als de Gardenapas. De lucht was grijs en ik besloot om het gebied even te verkennen zodat ik later terug kon komen. Toen kwam de zon plotseling tevoorschijn en 30 minuten lang waren de kleuren daar ongelooflijk mooi. De rillingen die ik voelde, hadden niets te maken met de kou. Geduld is een schone zaak, zeker bij landschapsfotografie.”

Maciej moest alles op alles zetten om het licht bij de Gardenapas te vangen. “De zon belichtte de vallei voordat ik in positie was, dus ik moest me haasten om de laatste 200 meter te klimmen. Ik moest bergopwaarts rennen met een tas op mijn rug, maar het was het waard.”

Voor dit project vond Maciej veel steun in de draagbaarheid van zijn Alpha 6700 en lenzen van Sony. “Dankzij het lichtgewicht en compacte ontwerp is deze camera perfect voor lange tochten in de natuur waarbij je moet wachten op het perfecte moment”, zegt hij. “En dat is niet het enige voordeel als je landschappen wilt fotograferen. De sensorstabilisatie heeft me veel geholpen. Alle foto's die ik heb gemaakt zijn haarscherp, zelfs de foto's die ik zonder statief uit de hand heb gemaakt of waarbij ik een lange belichtingstijd, zoals 1/10 seconde, heb gebruikt.

Hoewel de Alpha 6700 een relatief kleine sensor gebruikt ten gunste van de draagbaarheid, heeft Maciej niet ingeleverd op beeldkwaliteit. “De APS-C-sensor biedt een hoge resolutie en een geweldig dynamisch bereik, waardoor mijn foto's van de Dolomieten allemaal even scherp en vol natuurlijke kleuren waren, zelfs bij moeilijke lichtomstandigheden. Deze camera presteert heel goed bij weinig licht, zodat ik ook in de schemering en de dageraad prachtige landschappen kon fotograferen met een groot dynamisch bereik.”

Voor avontuurlijke landschapsfotografen die de A6700 gebruiken, zijn er ook goede lichtgewicht lenzen beschikbaar. “Ik heb de Sony E 16-55mm f2.8 G en de FE 70-200 f/4 Macro G OSS II meegenomen omdat deze twee elkaar goed aanvullen. Daarnaast zijn ze heel licht en bieden ze prachtige kwaliteit”, zegt Maciej.

“De 16-55mm is een veelzijdige lens waarmee ik zowel brede landschappen als gedetailleerdere frames kan vastleggen. Ik heb de 70-200mm gebruikt wanneer ik echt diep wilde ingaan op de details. Met de langere brandpuntsafstand kon ik het perspectief afvlakken en de lagen in de mistige bergen benadrukken.”

“De Alpha 6700 was geknipt voor dit project”, stelt Maciej. “Dankzij het ontwerp van de camera, samen met de lichtgewicht lenzen van Sony, kon ik me richten op wat ik belangrijk vind – het vastleggen van de natuur en het gevoel dat deze oproept. Ik kon alles verkennen en mijn creativiteit de vrije loop laten. Deze apparatuur is perfect als je de pracht van deze wereld wilt fotograferen, en hopelijk kunnen zulke foto's mensen inspireren om beter met de natuur om te gaan.”