Marco Ronconi’s project ‘Hueco Mundo’, begonnen in 2020 tijdens de pandemie, biedt een prachtige blik op de overeenkomsten van twee van ’s werelds meest ruige gebieden. Voor zijn project gebruikt Marco zijn Sony Alpha 1 en Sony Alpha 9, twee camera’s die perfect zijn voor zulke omstandigheden.

“Ik kreeg het idee voor dit project tijdens de pandemie. Ik zocht een uitvlucht en begon te fantaseren over deze plekken en alle foto’s die ik zou maken. Zodra ik weer kon reizen, ben ik aan het werk gegaan om mijn verbeelding waar te maken”, vertelt Marco.

Marco is afgereisd naar twee verschillende woestijnen. De afstand tussen de twee kan bijna niet groter zijn, en toch vond Marco een opvallende gelijkenis in de geografie en het gevoel van de omgeving.

“Deze twee plekken zijn aan de andere kant van de wereld, en toch lijken ze op elkaar. Het klimaat en de temperatuur zijn heel anders, maar de leegte en de rust waren hetzelfde. Deze gebieden hebben op mij een helend effect”, zegt Marco. “Ze bieden de rust waar ik naar zocht. Het brengt me mentaal veel goeds.”

Thuis raakt Marco bijna nooit een camera aan. “Ik fotografeer niet elke dag. Op reis maak ik heel veel foto’s, maar daarna maandenlang niet. Elke keer dat ik mijn Alpha 1 weer oppak, hoef ik niet na te denken over de camera. Zolang er een lege geheugenkaart in zit en de batterijen opgeladen zijn, kan ik erop bouwen.”

Marco’s vertrouwen in de Alpha 1 betekent dat hij in extreme omstandigheden kan werken. “Op Spitsbergen was het -35 °C, maar alles werkte perfect”, zegt Marco. “En hetzelfde gold voor de hitte.”

Net zoals veel andere fotografen die naar verre oorden afreizen, neemt Marco alleen mee wat hij nodig heeft, maar moet hij ook op alles voorbereid zijn. “Ik ben een simpel mens”, grapt hij. “Ik gebruik bijna alleen zoomlenzen, zoals de FE 24-105mm f/4 G OSS, de FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II en sinds kort de FE 100-400mm f/4.5-5.6 GM OSS. Ook heb ik een FE 20mm f/1.8 G-lens. Mijn werk draait om de compositie, dus met zoomlenzen krijg ik een iets lagere kwaliteit dan met prime-lenzen. Daar staat tegenover dat ik veel meer flexibiliteit heb. Ik gebruik meestal een klein diafragma, dus de grote diafragma’s van dure prime-lenzen heb ik niet nodig. Afhankelijk van wat ik wil fotograferen, neem ik twee camera’s en twee of drie lenzen mee. Alles past in een kleine rugzak.”

De lege zand- en sneeuwlandschappen zijn het perfecte canvas voor de centrale elementen van de foto’s van ‘Hueco Mundo’.

“Qua palet en beeldtaal is het heel minimalistisch”, zegt Marco. “Ik word al lang geïnspireerd door de Chinese en Japanse traditie van schilderen in gewassen inkt. Die schilderijen zijn monochroom, met weinig elementen. Ik heb ook oosterse filosofie gestudeerd, en dat neem ik mee in mijn werk. In het Oosten is het concept van leegte heel anders. Het wordt gezien als een belangrijk onderdeel van een afbeelding of muziekstuk. In het Westen wordt leegte vaak als iets negatiefs gezien en denkt men dat er iets ontbreekt. Ik vind dat ruimte en leegte essentiële onderdelen zijn van een compositie.”

Voor zijn minimalistische afbeeldingen van dieren en hun omgeving gebruikt Marco extreme instellingen voor de belichting. In veel van zijn afbeeldingen tovert hij een pak sneeuw om tot een bijna effen witte achtergrond. De reden dat Marco dit voor elkaar krijgt, is de elektronische zoeker van de Alpha 1. “Als je hem geprobeerd hebt, wil je nooit meer iets anders”, zegt hij. “De manier waarop de zoeker belichting nabootst is voor mij cruciaal. Mijn foto’s zijn vaak overbelicht, omdat ik een heel fel beeld wil maken. Met de elektronische zoeker kan ik een voorbeeld zien van de uiteindelijke foto, zodat ik zeker weet dat ik geen belangrijke details kwijtraak.”

‘Hueco Mundo’ bevat zo veel prachtige foto’s dat Marco geen favoriete afbeelding heeft. “Dat is waarom ik niet meedoe aan wedstrijden”, vertelt hij. “Ik ben veel meer bezig met mijn werk als geheel dan met een enkele afbeelding.”

Toch zijn er foto’s waar Marco met liefde aan terugdenkt. “Ik heb een foto van een poolvos die van een helling rent. Het licht was prachtig, en de wind blies ijs en sneeuw in de rondte.

Dat was een geweldig moment.”