Winter Wonderland

“Voor een geweldige skifoto”, mijmert professioneel bergsportfotograaf Francis Bompard, “moeten veel elementen samenkomen. Het landschap moet kloppen, het licht moet goed zijn en idealiter van achter het subject komen en natuurlijk moet de skiër in topvorm zijn. Soms is het moeilijk om de juiste mix te vinden, maar samen vormen deze elementen het verhaal dat ik wil vertellen. En veel komt ook neer op geluk!”

Tijdens zijn meest recente project fotografeerde Francis de afdaling op de Wereldbeker alpineskiën van de FIS in de Italiaanse Dolomieten. Tegen december 2021 had hij een enorme hoeveelheid ervaring opgedaan op de piste, niet alleen als fotograaf van de beste sporters, maar ook als skiër zelf.

“Ik denk echt dat ik dit werk niet zou kunnen doen als ik zelf niet zo veel uren skiënd op de piste had doorgebracht”, zegt hij glimlachend. “Voordat ik fulltime als fotograaf aan de slag ging, was ik ski-instructeur. Als goede skiër kom je op de beste plekjes, maar dat kost wel wat moeite, omdat de pistes zo ijzig zijn. Als ik freeskiërs fotografeer, is dat in een dik pak sneeuw, wat vergelijkbaar is, maar toch ook anders. Hoe dan ook moet ik als fotograaf goed in vorm zijn!”

Als Francis zijn positie heeft ingenomen, met klimijzers voor grip op het ijs, denkt hij meteen na over de compositie. Hij legt uit: “Meestal probeer ik mijn subjecten wat lucht te geven, bijvoorbeeld door ze tijdens een sprong te fotograferen, of ik fotografeer ze van zo dichtbij mogelijk voor de grootste impact. Het is belangrijk om van tevoren te weten hoe de skiër het frame binnenkomt, zodat ik klaarsta om de foto te maken.”

Daarna wisselt Francis graag af qua fotografietechnieken. “Ik gebruik heel snelle sluitertijden, zoals 1/4000 sec, als de skiër recht op me afkomt. Als diegene vervolgens afbuigt en naast me komt te skiën, verlaag ik de sluitertijd meteen naar 1/60 of zelfs 1/20 sec, zodat ik de energie van de sporter in een panningshot kan vangen”, zegt hij. “Ik gebruik handmatige belichting en selecteer de auto-ISO-modus met een bereik tussen 100 en 3200. Vervolgens gebruik ik de belichtingscompensatie om heel snel op veranderende lichtomstandigheden te kunnen reageren. Met deze methode krijg ik altijd de gewenste snelheid en het juiste diafragma voor de uitstraling die ik zoek.”

Een van de problemen die het meest voorkomen bij het fotograferen in de sneeuw, is dat het witte oppervlak erg reflecteert. Als het subject zo helder is, denken camera’s dat ze het beeld donkerder moeten maken, maar dan wordt de piste grijs in plaats van wit. Voor Francis heeft de overstap naar een spiegelloos systeem hierin een enorm verschil gemaakt. Hij legt uit: “Technisch gezien is belichting met een hybride camera geen probleem meer, omdat ik het precieze resultaat al kan zien voordat ik de foto maak. Dat krijgt een DSLR in een professionele omgeving gewoon niet voor elkaar.”

Alle technieken komen samen in shots zoals dit, van de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2021 in Cortina d’Ampezzo, Italië. Francis vertelt: “Hier zien we hoe de Zwitserse Lara Gut op de gouden medaille afstevent bij de afdaling van de dames. De schaduw van de bomen zorgde voor een prachtig zebra-effect op de piste en ik fotografeerde haar precies toen ze tijdens de afdaling even werd verlicht.”

Verder draait het allemaal om snelheid. “Mijn Sony Alpha 1 en Alpha 9 hebben een hoge sluitersnelheid, een feilloze EVF zonder black-out en de allersnelste autofocus die ik ooit heb gebruikt”, zegt Francis.

“Dit is wat je nodig hebt voor perfecte actieshots. De ingebouwde beeldstabilisatie (IBIS) zorgt ook voor betere panningshots. Het is dankzij de EVF van deze camera’s ook veel makkelijker om het subject te volgen. Vooral bij panningshots is dat heel belangrijk, want een langzamere sluitertijd kan op andere camera’s voor flinke vertraging zorgen.”

“Ik gebruik de elektronische sluiter ook voortdurend”, vervolgt hij. “Niet alleen omdat ik hiermee snellere sluitertijden kan gebruiken dan bij een mechanische sluiter, maar vooral omdat ik hiermee de maximale framesnelheid kan benutten. Dit shot bijvoorbeeld, van de Wereldbeker alpineskiën in Beaver Creek, komt uit een reeks van 84 foto’s die ik heb gemaakt met de burstmodus van de Alpha 1, met 30 fps. Alle shots waren scherp, dus ik hoefde alleen de beste pose te kiezen!”

Vanwege de snelheid en de uitstekende scherpstelling van zijn camera’s, combineert Francis de Alpha 1 en de Alpha 9 met grote telelenzen van Sony: “Ik gebruik bijvoorbeeld de FE 600 mm f/4 GM OSS en de FE 400 mm f/2.8 GM OSS. Dankzij deze combinatie kan ik met een volledig open diafragma fotograferen wanneer het subject snel op me afkomt en kan ik erop vertrouwen dat elke foto haarscherp wordt.”

Francis zegt tot slot: “Ik fotografeer al skiwedstrijden sinds mijn eerste wereldkampioenschappen in Val-d’Isère, in december 1981. En hoewel mijn ervaring een grote rol speelt in het soort shots dat ik maak, probeer ik ook open te staan voor nieuwe dingen. Dankzij de camera’s van Sony kan ik mijn creatieve grenzen verleggen en nu ik de nieuwe technologieën eenmaal in de vingers heb, ontstaan er nieuwe mogelijkheden. Nu is het aan mij om die nieuwe dingen uit te proberen…”