Petar Sabol heeft zich tijdens zijn fotocarrière voornamelijk gericht op de schoonheid van het dierenrijk. Vooral de fascinerende wereld van insecten geeft hij graag in close-up weer.

Wanneer Petar eropuit gaat, neemt hij meerdere lenzen mee, zodat hij is voorbereid op vogels, vlinders en alles wat daar tussenin zit. Dit betekent dat hij zowel macro- als telelenzen meeneemt. We vroegen Petar of hij de nieuwe FE 70-200mm f/4 Macro G OSS II wilde proberen, een lens voor macro- én telefotografie. Hij greep deze kans met beide handen en ging een week naar zijn geboorteland Kroatië, waar hij de natuur verkende en de grenzen van de lens opzocht.

Wat was je eerste indruk van de lens?

Zodra ik de lens uit de doos haalde, viel me op hoe klein en licht deze is! Zelfs met de kap erover is de lens even groot als de 70-200mm f/2.8 GM OSS II zonder kap. Ik werd gelijk blij van het idee dat de lens me niet alleen ruimte bespaart in mijn tas, maar ook gewicht. Als de lens zo licht is, loop je het risico dat je camera uit balans raakt, maar ik merkte hier bij zowel de Alpha 1 als de Alpha 7R V niets van. Ik kon urenlang zonder statief fotograferen zonder vermoeid te raken. Daarnaast is de lens ook ergonomisch: elke bediening lag lekker in de hand.

Wat vind je van de scherpte en prestaties van de lens?

Zoals ik al vaker heb gezegd: je hoeft je geen zorgen te maken over scherpte met de lenzen van Sony. Zelfs met een volledig open diafragma is de scherpte fantastisch. Lang geleden vertelde ik tegen vrienden dat, in tegenstelling tot andere fabrikanten, je bij de lenzen van Sony het diafragma verkleint voor meer scherptediepte, niet voor meer scherpte. Dit is bij deze lens nog steeds zo. Sterker nog, wanneer je de lens in combinatie met een teleconverter gebruikt, wordt de beeldkwaliteit alleen maar beter. Ik kom hier later nog op terug …

Wat vind je van de autofocussnelheid van de lens?

De autofocus presteerde geweldig. Ik gebruikte de lens samen met mijn Alpha 1 en de autofocus was niet langzamer dan die op mijn f/2.8 G Master. De autofocus stelt ontzettend snel scherp, vanaf de minimale scherpstelafstand tot in het oneindige. Ook wordt de scherpstelling razendsnel vastgezet, waar ik de lens ook op richt.

Het interessantste was dat ik voor het eerst autofocus heb gebruikt bij macrofotografie, met de Alpha 7R V. Het was geweldig om te werken met de eye-autofocus voor insecten. De autofocus volgt het oog van een bewegende vlinder in real time. Dit was totaal nieuw voor mij, aangezien ik altijd handmatige scherpstelling heb gebruikt voor mijn macrofotografie.

We weten dat je een grote fan van close-ups bent, dus wat vind je van de macrofuncties van de lens?

Nu wordt het interessant …

Deze lens is geweldig op het gebied van macro. Ik ben nog nooit een lens van 70-200 mm tegengekomen waarmee je kunt scherpstellen tot 0,4m, zelfs niet met 200 mm. Ik heb altijd speciale uitrusting voor macrofotografie gebruikt, maar sinds ik deze lens heb geprobeerd, kan ik de vele mogelijkheden ervan niet uit mijn hoofd zetten.

De 70-200mm is een zeer kleine, lichte en scherpe telelens met supersnelle autofocus. Met andere woorden: een geweldige lens voor reis-, sport-, wildlife- en portretfotografie.

Als je een 2x teleconverter aan de lens toevoegt, heb je niet alleen een 400 mm-lens die nog steeds erg scherp is en snel scherpstelt, maar ook een macrolens die op ware schaal kan fotograferen – een echte macro dus – bij alle brandpuntsafstanden. Een macrolens die zo lang is, is ideaal voor het fotograferen van insecten, omdat ze minder snel schrikken als je op afstand werkt.

Ik was eerst sceptisch over het gebruik van een teleconverter op een lens zoals deze en dacht dat de foto’s minder scherp zouden zijn of ten minste wat chromatische aberratie zouden hebben, maar het is ongelofelijk hoe goed deze combinatie werkt voor macro.

De foto hierboven toont één beeld en de foto hieronder is de versie met focus-stacking die laat zien hoe ik deze methode gebruik voor meer scherptediepte.

Vond je het maximale diafragma van f/4 hinderlijk?

Normaal gebruik ik de f/2.8 G Master II als 70-200 mm-lens, dus ik ben gewend aan een lens met breed diafragma. In de praktijk merk ik echter niet zoveel verschil. Bij het fotograferen van vogels met mijn Alpha 1 vond ik het niet vervelend om de ISO met één stop te verhogen om te compenseren voor het smallere diafragma. Bij de macrofoto’s ging ik sowieso over op ten minste f/8 of gebruikte ik focus-stacking, dus eigenlijk was de f/4 geen probleem.

De grotere veelzijdigheid die deze lens biedt en de macrofuncties maken het iets kleinere maximale diafragma meer dan goed. Dit is de lens die ik mee zou nemen als ik niet zeker wist wat ik tegen zou gaan komen of welke kansen ik zou krijgen. Ik vind het fijn om te weten dat ik de foto’s kan nemen die ik wil nemen, zonder dat ik me zorgen hoef te maken over welke apparatuur ik bij me heb.