Ik ben Mihaela Noroc en de afgelopen 12 jaar heb ik de wereld rondgereisd om vrouwen te fotograferen en naar hun ongelooflijke verhalen te luisteren. Ik noemde mijn project The Atlas of Beauty en na verloop van tijd werd dit een van de bekendste fotografische initiatieven ter wereld. Ik heb meer dan 100 landen bezocht, duizenden vrouwen gefotografeerd en drie boeken met mijn werk gepubliceerd.Om de nieuwe Sony Alpha 7 V uit te proberen, liep ik door mijn prachtige woonplaats Sibiu in Roemenië en fotografeerde ik twee geweldige vrouwen.

Ik fotografeerde Mihaela en Adriana in de prachtige met kasseien geplaveide straten van de oude binnenstad van Sibiu. Het weer veranderde steeds van zon naar wolken naar wind, waardoor ik in slechts een paar uur tijd met elke soort licht te maken kreeg. Op dit soort momenten is het essentieel om een flexibele camera te hebben. Ik maakte me even zorgen dat het zou gaan regenen, maar de Alpha 7 V werkte zo snel en betrouwbaar dat ik er niet meer aan dacht. De camera is licht en makkelijk om mee te werken en liet me focussen op wat echt belangrijk is: de vrouwen voor de camera, hun verhalen en de sfeer om hen heen.

Ik heb over de hele wereld duizenden vrouwen gefotografeerd en elke ontmoeting is compleet anders. Ik gebruik altijd alleen maar beschikbaar licht, dus de omstandigheden zijn nooit hetzelfde. Soms breng ik een uur door met de vrouw die ik fotografeer en andere keren is dat maar een paar seconden. Daarom paste de nieuwe Sony Alpha 7 V perfect bij mijn manier van werken.

De JPEG's die rechtstreeks uit de camera kwamen, zagen er prachtig natuurlijk uit, met huidtinten die echt en zacht aanvoelden, zelfs zonder enige bewerking. En dankzij de realtime herkennings-autofocus kon ik aanwezig blijven in het moment, zonder na te denken over technologie.De resolutie van 33 MP maakt ook echt een verschil. Hiermee worden de subtiele uitdrukkingen en emoties die kenmerkend zijn voor mijn portretten vastgelegd. Tijdens het fotograferen merkte ik hoe intuïtief het 4-assige scherm is. Het maakt het eenvoudig om creatieve gezichtshoeken te vinden; iets wat ik constant gebruik in mijn dagelijkse werk.En wat heel, heel belangrijk is voor mij: de camera is licht en compact. Ik loop veel rond op straat, dus ik heb iets nodig dat gemakkelijk mee te nemen is. Ik merk ook dat wanneer ik met een kleinere, minder intimiderende camera werk, mensen zich meer openstellen. Ze voelen zich meer ontspannen en gedragen zich natuurlijker en dat is altijd zichtbaar in de uiteindelijke beelden.Weet je, ik ben geen technisch persoon. Ik ben het soort fotograaf die zich voor 99% richt op wat er zich voor de lens bevindt. Deze nieuwe camera zorgt dus voor zo veel dingen achter de lens, dat ik echt creatieve vrijheid heb.Neem bijvoorbeeld de natuurlijke huidtinten of de precieze oogfocus. Ik hoef me er geen zorgen over te maken, want de camera doet dit moeiteloos, zodat ik volledig aanwezig kan blijven in het moment en een speciale band kan opbouwen met de vrouwen die ik fotografeer.

Ik kan me nu al voorstellen hoe geweldig het zal zijn om de wereld rond te reizen met de nieuwe Sony Alpha 7 V. Ik heb soms rugpijn als ik lange dagen een zware rugzak draag, maar niet met deze camera. De nieuwe Sony Alpha 7 V betekent voor mij dus gewoon vrijheid, in elk opzicht.Ik ben zo tevreden over mijn huidige camera, de Sony Alpha 7R V, dat ik eerst dacht dat ik niets anders meer nodig had. Maar de nieuwe Sony Alpha 7 V opende nieuwe perspectieven voor mij. Zoals ik al zei, is elke shoot weer heel anders, met voortdurend veranderend licht, en deze camera heeft een ongelofelijk dynamisch bereik en prachtige kleuren waarmee ik emoties en sfeer nog beter kan vastleggen.

Als ik een woordspeling zou gebruiken, zou ik zeggen dat dit de perfecte techniek is om een imperfecte werkelijkheid vast te leggen. Bij mijn werk gaat het heel sterk om imperfectie en natuurlijke, niet-gescripte momenten, en deze camera legt die rauwe, mooie en fascinerende waarheid vast.Terwijl ik deze camera gebruikte moest ik denken aan de eerste DSLR-camera's waarmee ik werkte en hoe veel Sony heeft bereikt met innovatie. Twaalf jaar geleden, toen ik begon met reizen en met het fotograferen voor The Atlas of Beauty, miste ik zo veel fotografische kansen door technische beperkingen.Maar nu voelt het alsof de ontwerpers van Sony fotografen zoals ik in gedachten hadden. Ik voel me bevoorrecht dat ik in een tijd leef waarin technologie zoveel uitdrukkingsvrijheid mogelijk maakt en zoveel mogelijkheden biedt om mijn werk te verbeteren en mijn foto’s nog meer ziel te geven.

Bij portretfotografie is er sprake van een mooie paradox in vergelijking met andere vakgebieden: innovatieve technologie zorgt juist voor meer ziel. Het bevrijdt onze geest van zorgen en geeft ons de creatieve vrijheid om ons diepgaand te verbinden met de mensen die we fotograferen.Ik gebruikte vooral de FE 50mm f/1.2 GM en in sommige situaties de FE 24–70mm f/2.8 GM II. Ik vind de bokeh van de 50 mm bij f/1.2 prachtig en de snelle, nauwkeurige autofocus maakt echt een verschil. Het creëert een gevoel van intimiteit, bijna alsof je dieper in de ogen duikt van de persoon die je fotografeert en een glimp opvangt van haar innerlijke schoonheid.Over het algemeen speel ik graag met lenzen als ik op reis ben. Op sommige dagen geef ik de voorkeur aan een lichtere en bredere lens. En andere keren ga ik voor een strakkere lens om meer bokeh te krijgen. Mijn project draait om diversiteit, en ik vier diversiteit ook wanneer het gaat om brandpuntsafstanden en diafragma's, want elke vrouw en elk verhaal is anders en ik probeer me daaraan aan te passen.

Veel fotografen die ik ontmoet, stellen me veel technische vragen over mijn werk, over instellingen enzovoort. Maar hoewel deze details echt wel belangrijk zijn, moeten we ons op andere dingen concentreren. Mijn advies voor elke kunstenaar is om je in de eerste plaats te concentreren op de ziel van je werk, op de artistieke kant. Technologie helpt ons tegenwoordig meer dan ooit en geeft ons de vrijheid om ons te concentreren op wat er echt toe doet.Concentreer je dus op de ziel van het werk en laat de camera voor de rest zorgen. Dit is een moment van grote kansen: fotografen hebben meer vrijheid dan ooit tevoren om dieper te gaan, om contact te maken met de verhalen van de mensen die ze fotograferen en om echt van het proces te genieten.