Voor Gustav Kiburg is Ecuador het paradijs. “Wist je dat daar meer vogels leven per vierkante kilometer dan waar dan ook?” vertelt de Nederlandse fotograaf. Het land heeft 1.656 verschillende vogelsoorten, maar er is één vogelfamilie die Gustav heel graag wilde fotograferen in Ecuador: de Trochilidae, beter bekend als de kolibrie.

“Ecuador heeft de meest diverse kolibriepopulatie ter wereld”, vertelt Gustav. “Ze hebben spectaculaire kleuren. De manier waarop ze stil in de lucht hangen met hun vleugeltjes als ze een bloem naderen, vind ik fascinerend.”

Diep in het vochtige Ecuadoriaanse regenwoud vertrouwt Gustav op bewezen apparatuur die hem niet in de steek zal laten. Zijn favoriete uitrusting bestaat uit de Sony Alpha 1 en de Sony FE 400mm f/2.8 G Master-lens.

Hoewel hij in de ruige omgeving van het regenwoud fotografeert, gebruikt hij dezelfde techniek voor het fotograferen van vogels als in een natuurreservaat: je moet kennis hebben van de diersoort en het geduld hebben om te observeren en rustig af te wachten. “Ik bevestig de Sony Alpha 1 op een statief, stel scherp op een bepaalde bloem en wacht af. Ik probeer ruimte te laten in de compositie, want je kunt slechts gedeeltelijk voorspellen waar de vogel in beeld vliegt. Daarom is de sensor met 50,1 megapixels briljant: de resolutie is hoog genoeg om de afbeelding bij te snijden als dat nodig is.”

De brandpuntsafstand van 400 mm van de Sony G Master-lens biedt Gustav een goede balans tussen vergroting en een werkbare afstand tussen hemzelf en zijn vliegende onderwerpen. Maar als Gustav zijn onderwerp prominenter in beeld wil hebben, kan hij de Sony 1.4x Teleconverter gebruiken met de 400 mm-lens. Deze combinatie is het equivalent van een lens met een brandpuntsafstand van 560 mm en gaat niet ten koste van de beeldkwaliteit.

Nu de camera, lens en compositie in orde zijn, wacht Gustav tot er een kolibrie opduikt en zwevend van de nectar drinkt. Gustav zet het scherpstelgebied van de Alpha 1 op Zone en de eye-autofocus op Vogel, zodat de camera de scherpstelling van de 400 mm-lens alleen maar hoeft te verschuiven van de bloem naar de vogel, zodra de vogel in beeld is.

“Eerlijk gezegd heb ik met de Sony Alpha 1 soms het gevoel dat ik valsspeel. Ik heb vrienden die camera’s van andere merken hebben en zij controleren altijd hun foto’s tijdens het fotograferen. Ze lachen me uit omdat ik dat niet doe. Maar met de Alpha 1 heb ik de foto die ik maak al in de zoeker gezien en ik weet uit ervaring dat de autofocus perfect zijn werk doet.”

Iedereen die heeft geprobeerd om vliegende vogels te fotograferen weet hoe moeilijk het is, maar de Alpha 1 heeft verschillende functies om waanzinnige foto’s te maken. Voor Gustav is de black-outvrije zoeker een van de belangrijkste. Daarmee kan hij tot wel 30 fps fotograferen zonder vertraging of black-out van de zoeker, wat essentieel is als je een vogel volgt tijdens zijn vlucht.

“Ik fotografeer meestal op 20 fps, dan kan ik later de foto kiezen waarbij de vleugels in de perfecte positie staan. Ik houd de sluitertijd boven 1/1000 s, zodat je nog wat beweging ziet in de vleugels. De beweging is onderdeel van het verhaal.”

Een opvallend onderdeel van Gustavs foto’s zijn de prachtige achtergronden, die volledig natuurlijk zijn en vastgelegd zijn met de FE 400mm f/2.8 G Master-lens. De prachtige bokeh ontstaat door een groot diafragma te kiezen voor de 400 mm-lens, maar Gustav fotografeert zelden met een volledig open diafragma van f/2.8.

Veel van Gustavs foto’s laten zien dat elk element in de compositie belangrijk is. Een beeld dat eruit springt is een foto van een zwaardkolibrie (Ensifera ensifera), waarbij de snavel langer is dan het lichaam. “De vogel lijkt net een gevechtsvliegtuig”, zegt Gustav. “Ik heb de onder- en bovenkant van de foto bijgesneden, zodat de aandacht uitgaat naar de lange snavel en de snelheid.”

Op deze foto zie je een kolibrie die zich naar boven richt om de nectar te drinken. Maar voor Gustav zijn het niet alleen de vogel en de bloem die de foto bijzonder maken, het blad erboven brengt het beeld in balans. “De foto zou totaal anders zijn zonder dat blad”, vertelt Gustav.