Reisfotograaf Damon Beckford heeft het al eens gezien. Letterlijk en figuurlijk. Terwijl hij op de Lofoten is, een eilandengroep voor de kust van Noorwegen, wordt hij niet door sneeuw omringd. Wel door prachtige bergen. Maar het is niet het schitterende winterlandschap dat hij had verwacht. Toch zijn deze prachtige eilanden ook nu zeer fotogeniek. En als dit betekent dat hij nog een keer moet terugkomen …

“Reisfotografie is al jarenlang mijn passie, dus een extra reis is geen probleem”, lacht hij. “Sterker nog, doordat ik bepaalde plekken meer dan één keer wilde fotograferen, ontdekte ik dat ik van reizen houd.” Na een koksopleiding en zijn diensttijd in het Finse leger ging Damon voor het eerst echt op reis met een camera. Hij boekte een enkele reis naar India en Zuidoost-Azië, waar hij acht maanden lang ging backpacken.

“In die tijd werd ik verliefd op het fotograferen van de wereld, zowel om mijn eigen herinneringen vast te leggen, als om mijn ervaringen te delen”, gaat hij verder. “Ik was er zo van overtuigd dat dit was wat ik wilde doen met mijn leven, dat ik terugkeerde naar Finland, een jaar ging werken, een betere camera kocht en weer op pad ging om alles opnieuw te doen.”

Tijdens al zijn recente reizen had hij de Alpha 7 IV bij zich. “De nieuwe camera is een perfecte allrounder en dat is essentieel voor de verschillende foto’s die ik wil maken tijdens mijn reizen”, zegt hij. “Ik fotografeer landschappen, maar maak ook actie- en documentairefoto’s. Voor landschappen was de resolutie van 33 megapixels een goede verbetering ten opzichte van de Alpha 7 III. Ik kan de scènes meer bijsnijden als dat nodig is. De Alpha 7 IV presteert ook geweldig bij weinig licht en dat is perfect voor mijn foto’s van het noorderlicht, die ik vaak neem met een ISO van 2000 of 4000.”

Met het oog op backpacking en trekking zijn de afmetingen en het gewicht van zijn uitrusting ook belangrijk voor Damon. Verder werkt hij graag zonder statief, ook bij weinig licht. “Ik houd de dingen graag simpel en wil graag zo licht mogelijk reizen. De Alpha 7 IV is enorm compact, zeker gezien de krachtige functies. Bijvoorbeeld de 5,5-stops beeldstabilisatie, die er samen met de optische stabilisatie van mijn FE 70-200mm f/4 G OSS-lens voor zorgt dat ik zo veel mogelijk uit de hand kan fotograferen.”

Een andere favoriete lens van Damon is de FE 16-35mm f/2.8 GM. “Deze lens biedt alles wat ik nodig heb voor het fotograferen van het noorderlicht, maar ook voor verschillende groothoeksituaties”, legt hij uit. “16 mm heeft een geweldige impact, maar als je de lens op 35 mm zet, is deze ideaal voor documentairefotografie.”

En dat brengt ons terug bij de kust van de Lofoten, waar het net niet vriest. “Het is leuk om naar dezelfde plekken te gaan,” vertelt hij, “want reisfotografie gaat net zozeer over onderdompelen als over ontdekken.”

“We waren op zoek naar het noordpoolgevoel, maar het was veel warmer dan verwacht in maart en de meeste lage sneeuw was al gesmolten”, gaat hij verder. “Dat gebeurt vaker, omdat de eilandengroep aan het einde van de golfstroom ligt, dus we moesten onze plannen een beetje aanpassen. We hadden bijvoorbeeld splitboards meegenomen zodat we snowboarden en surfen konden fotograferen; nu hebben we ons meer gericht op surfen.” Die foto’s weerspiegelen een van Damons belangrijkste uitgangspunten tijdens reisfotografie. “Ik wil vaak een persoon in het landschap hebben, of andere elementen waardoor mensen zien hoe weids een bepaalde plek is. Verder toont het de lifestyle en lijken dit soort plekken toegankelijker en levendiger.”

Nog een voorbeeld hiervan is Damons foto van een skiër de berg af skiet op het eiland Senja, ten noordoosten van de Lofoten. “We reden richting het noorden en gingen steeds hoger om sneeuw te vinden. Toen we afdaalden, zag ik skiërs op de tegenovergelegen helling”, herinnert hij zich. “Dus ik hield hen in het vizier. Het was geweldig om vast te leggen hoe ze de berg afkwamen en de uitgestrektheid van de natuur te laten zien.”

Diezelfde hike leverde een andere geweldige foto op: een met sneeuw bedekte berg omlijst door kale bomen. “Deze heb ik vanaf bijna dezelfde plek gemaakt”, zegt Damon. “Toen ik het uitzicht zag, wist ik dat het wilde vastleggen. Het was precies dat noordpoolgevoel waar ik naar op zoek was. Maar ik vond het belangrijk om het juist in beeld te krijgen en koos mijn 70-200mm f/4. Ik gebruik die lens heel graag voor landschappen, zowel om het perspectief te verkleinen als om details van de omgeving vast te leggen.”

Op de Lofoten had Damon wederom de kans om het noorderlicht te fotograferen, wat zijn benadering van teruggaan op bepaalde momenten onderstreept. “Mijn belangrijkste tip is om de voorspellingen te bekijken om te zien of er sterker noorderlicht en een heldere hemel wordt verwacht. Mijn ervaring is dat je rond middernacht de beste kans hebt om het noorderlicht te fotograferen, maar als de voorspelling een Kp-index aangeeft van meer dan Kp 5, kun je het noorderlicht al zien zodra het donker wordt”, gaat hij verder. “Je moet natuurlijk ook geluk hebben, maar als het noorderlicht helder is, heb je slechts 3 tot 6 seconden belichting nodig voor duidelijke vormen en krachtige kleuren. Als je veel langer moet belichten, bijvoorbeeld 30 seconden, wordt het licht al snel minder fel en kan het de scène uit balans brengen.”

De wereld is groot. Denkt Damon dat hij zal blijven terugkeren naar de plekken die kenmerkend zijn geworden voor zijn stijl? “Er zijn nog meer dan genoeg plekken die ik wil ervaren”, vertelt hij lachend. “Ik kom bijvoorbeeld net terug van zeven weken Indonesië. Het was geweldig om in de tropen te zijn, maar het Noordpoolgebied vind ik erg bijzonder, dus daar ga ik binnenkort weer naartoe. Door de klimaatverandering hebben we beperkte kansen om plekken te zien zoals ze vandaag zijn, dus ik ben blij dat mijn Alpha 7 IV mij helpt om deze vast te leggen.”