De Sony FE 50-150mm f/2 GM is misschien niet de eerste lens waaraan je denkt voor het fotograferen van dieren in het wild, maar voor Philipp Jakesch was hij ideaal voor zijn recente avontuur op Antarctica. "Daar in het sub-Antarctische gebied en op Antarctica kun je heel dicht bij de in het wild levende dieren komen, en die dieren komen ook heel dicht bij jou."

Vanuit het Argentijnse Puerto Madryn en de Falklandeilanden ging Philipp op pad om de fauna van de regio te verkennen, en het zou de eerste keer zijn dat hij pinguïns in het wild zag. "Er was een enorme kolonie koningspinguïns, een van de grootste ter wereld", vertelt Philipp. "Er zaten 400.000 pinguïns op één plek. Dat is zo iets fantastisch. Er stond een koningspinguïnkuiken ongeveer 10 meter bij mij vandaan. Ik boog me voorover om vanuit een lage hoek te fotograferen en zo optimaal gebruik te maken van het f/2-diafragma van de lens. Toen hoorde ik het hoge geluid dat ze maken en keek ik op - en toen stond hij nog dichter bij me."

Om de pinguïns te beschermen tegen ziekten zoals vogelgriep, zijn er regels voor hoe dichtbij je bij een pinguïn mag komen. "Ik moest steeds een paar meter achteruit stappen en bukken om een foto te maken met het scharnierende scherm van de Sony Alpha 9 III. Niets mag de grond raken, behalve de onderkant van je laarzen, om de vogels te beschermen tegen vogelgriep. Het koningspinguïnkuiken volgde me - de schattige, pluizige bal volgde me gewoon."

Vanwege de nieuwsgierige aard van de dieren was de brandpuntsafstand van 50-150 mm van de lens perfect voor het maken van prachtige foto's van de individuele pinguïns en andere dieren. "Dat de lens begint bij 50 mm maakt een groot verschil. Er is een portretopname van twee koningspinguïns, een kuiken met een van zijn ouders, met het landschap op de achtergrond. Ik had die foto niet kunnen maken met een 70-200mm-lens, omdat ik dan te dichtbij zou zijn geweest om de foto te maken. Ik had ook een Sony Alpha II bij me en met de resolutie van 50,1 megapixels kon ik altijd bijsnijden, maar je kunt een opname niet breder maken."

Foto's maken die alleen maar dienen als een portret van een dier vindt Philipp niet interessant. "Eerlijk gezegd kun je in een dierentuin close-up-portretten maken," zegt hij. "Maar als je een combinatie hebt van close-ups, foto’s op middellange afstand en bredere shots, heb je een betere variëteit aan foto's. Je vertelt het verhaal beter. Het verhaal van het landschap, hoe de natuur is en de schaal van dit alles.  Je kunt de diepte zien en een idee krijgen van hoe enorm deze landschappen zijn en waar de dieren daadwerkelijk leven."

De brandpuntsafstand is niet het enige kenmerk van de FE 50-150mm f/2 GM dat Philipp bewondert. Het diafragma van f/2 biedt mogelijkheden die verder gaan dan wat je met een f/2.8-lens kunt bereiken. "Je kunt optimaal profiteren van de verbazingwekkende scherpte en geringe scherptediepte en spelen met de prachtige achtergronden", zegt de fotograaf. "De f/2 is echt geweldig met wat licht op de achtergrond. De bokeh is verbluffend. Je kunt optimaal profiteren van de prachtige zeepbelachtergrond. Het is echt heel mooi. De zeepbellen zijn bolvormig, zodat ze niet in kattenogen veranderen als ze dichter bij de rand zitten."

"We hadden het geluk dat we op een gegeven moment wat sneeuw kregen", vervolgt Philipp. "Met de sneeuw in het beeld zie je het effect van het diafragma nog beter. Of je hebt prachtig licht op de achtergrond, of je hebt sneeuw op de voorgrond, waar de sneeuwvlokken gewoon enorm worden omdat ze zo vervagen. Het vult het frame gewoon zo goed. Dit zou je niet zo gemakkelijk kunnen bereiken met een andere lens."

De autofocus werkte perfect, zelfs wanneer het sneeuwde. Philipp herinnert zich een moment waarop de autofocus vergrendeld bleef op het onderwerp ondanks dat de pinguïns bewogen. "Het bleef echt vastzitten op het oog van de pinguïn. Er waren een paar die rondrenden, vielen omdat ze uitgleden, weer opstonden, weer gingen rennen en de heuvel af gleden. De pinguïns waren vaak erg grappig om naar te kijken."

Ondanks dat het een 3x zoomlens is met een zeer groot maximaal diafragma, is de 50-150mm bedrieglijk licht. "Dit was een van de dingen die me echt verrasten: hoe licht de lens is en hoe fijn hij is om te hanteren. Het is echt heerlijk om hiermee te werken omdat hij zo goed in de hand ligt." Het gebruiksgemak is een van de redenen waarom Philipp kon gaan verkennen met de 50-150mm-lens en deze mee kon nemen naar plaatsen waar fotograferen uit de hand de enige optie was.

Dankzij de combinatie van buitengewone dieren, een fantastische locatie en ongelooflijke omstandigheden maakte Philipp prachtige foto's met zijn FE 50-150mm f/2 GM. We kunnen niet wachten om te zien waar hij de lens hierna mee naartoe neemt.