Lentelandschappen in beeld

Het is vroeg in de ochtend in de West-Duitse regio Eifel en het lentezonnetje schijnt door de lichte mist die over de bergen en grasvlaktes hangt. Een auto baant zich een weg door het kalme ochtendgloren en komt plotseling tot stilstand. Landschapsfotograaf Michael Schaake heeft ergens zijn oog op laten vallen.

Hij laat zijn auto midden op de weg staan, springt eruit en loopt met zijn Sony camera en lens in de hand richting zijn doelwit. Slechts een minuut later heeft hij een foto gemaakt van het silhouet van een eenzame boom en vervolgt hij zijn weg. “Als ik een foto zie, blijf ik niet te lang hangen”, legt hij uit. “Dat is gewoon de manier waarop ik te werk ga met mijn landschappen. Ik wil flexibel zijn en op het licht of de weersomstandigheden reageren die ik tegenkom.”

Zijn fotografie komt voort uit zijn liefde voor het buitenleven en de natuur, die op verschillende plekken ontstond, van Zuid-Afrika tot het noorden van Noorwegen. Veel van zijn foto’s zijn gemaakt tijdens dit soort autoritten of tijdens lange hikes door de wildernis, “waar ik opeens iets zag dat me raakte”, gaat hij verder. “Het is eigenlijk heel instinctief. Op dat moment heb ik het beeld al in mijn hoofd, inclusief de bewerking. Maar ik moet snel werken om de foto te maken.”

In de lente zijn het weer en het licht elke seconde anders en dat geldt ook voor het landschap. “Ik ben altijd gelukkig in deze tijd van het jaar”, glimlacht hij, “want het gebeurt niet vaak dat je het wisselen van de seizoenen zo sterk ervaart. De aarde wordt warmer en dat zorgt voor mist en bloeiende planten. En hoewel de sneeuw in lage gebieden is verdwenen, ligt deze nog steeds op hogere locaties, wat een prachtig contrast oplevert. De zonsopgang en zonsondergang zijn ook beter dan in de zomer. Dat is geweldig, want hoewel ik een landschapsfotograaf ben, heb ook ik er een hekel aan om drie uur ’s ochtends op te staan!”

Hoewel Michael bij veel van zijn foto’s met bracketing werkt, is dat nauwelijks zichtbaar. Zijn foto’s hebben geen opzichtige, onnatuurlijke HDR-uitstraling. “Het gaat er gewoon om dat je goed omgaat met contrasterend licht”, legt hij uit, “maar ik wil niet dat dit zichtbaar is in elke foto. Ik wil dat foto’s er altijd echt uitzien, niet overbewerkt.”

Door zijn missie om de perfecte landschapsfoto te maken, waarvoor hij regelmatig hiket, is Michael zich erg bewust van de apparatuur die hij meeneemt. “De Alpha 7R IV biedt een uitstekende resolutie voor middelgrote afdrukken, heeft een dynamisch bereik, ruisonderdrukking en een kleine behuizing”, vertelt hij. “Deze camera is ideaal voor situaties waarin je niet alleen topkwaliteit wilt maar ook een laag gewicht. Verder zijn de snelheid en de interne beeldstabilisatie essentieel voor fotograferen zonder statief, zoals ik doe. Daarbij maakt het niet uit welke lens ik gebruik.”

Het lijkt erop dat de combinatie van hiken, reizen en fotografie een zeer positieve invloed heeft op Michael. Zijn lichtgewicht Sony camera vormt een belangrijk onderdeel van de foto. “De camera verandert echt de manier waarop ik naar de omgeving kijk”, sluit hij af, “en heeft mijn reizen verrijkt. Tegenwoordig volg ik mijn eigen ogen, in plaats van dat ik foto’s van anderen wil namaken. Ik weet dat als ik het licht op een berghelling of de kronkeling van een kustlijn geweldig vind, ik mijn liefde voor landschappen kan overbrengen op anderen.”