Foto in het spotlicht

Ik vond het opwindend en eng tegelijk. Voor dit shot moest ik onder een stuk ijs komen dat elk moment kon instorten.

Het was eind maart en we waren midden op het Baikalmeer, in het hart van Siberië. Dit is het diepste en qua watervolume het grootste meer ter wereld en ik kroop over het twee meter dikke ijs om een enorm stuk smaragdgroen ijs te fotograferen dat aan een klif hing. Ik weet niet hoeveel ton de ijsplaat moet hebben gewogen, maar hij zou ergens in de komende weken van de klif vallen, en ik bevond me eronder.

Ik maakte het shot met mijn Sony Alpha 7R II en de FE 24-70 mm f/2.8 G Master-lens, waarbij ik het diafragma tot f/20 sloot om een grote scherptediepte vast te leggen met zowel het ijs als het landschap op de achtergrond. Ik had de hele dag met vrienden rondgereden en het meer verkend om dit soort ijsformaties te vinden en we troffen deze ijsplaat aan toen de zon net onderging.

Ik koos voor de FE 24-70 mm f/2.8 G Master-lens omdat ik niet het risico wilde lopen dat ik in de ijzige kou van lens moest wisselen. Als je bijvoorbeeld de fout maakt om een lens te verwisselen in een warme auto, kan er vocht in komen en in een koude camera kan dat vocht bevriezen. Daarom probeer ik slechts één lens te gebruiken als ik in extreme kou fotografeer. Maar dan kies ik wel voor een lens die me de allerbeste kwaliteit biedt.

Om deze foto te kunnen maken, moest ik de camera heel laag houden: hij rustte nagenoeg op het ijsoppervlak. Zonder het scherm aan de achterkant had ik met mijn gezicht en hele lichaam op het ijs moeten gaan liggen. Het scherm heeft me echt gered, want mijn neus en vingers waren ijskoud en deden erg pijn. Ik wilde koste wat kost voorkomen dat ik mijn gezicht en ellebogen op het ijs moest houden om door de zoeker te kijken.

Ik fotografeer vaak mensen en verhalen over de maatschappij en het milieu, maar voor mij zegt deze foto zo veel over de dynamiek van het leven zelf. Het verhaal gaat niet alleen over een stuk ijs, maar ook over water. Het Baikalmeer bevat 20% van het zoetwater op aarde en ook het meer komt in gevaar door ontbossing van de omliggende gebieden, bodemerosie, vervuiling, industrialisering en toerisme.

Ik kon met behulp van deze camera en lens de nuances in het ijs vastleggen. Het is één uniform blok water en toch zie je er veel verschillende kleuren en vormen in. Je hebt een heel goede lens nodig om deze eigenschap van het ijs op beeld te krijgen en het ijs als het ware tot leven te wekken.

Deze ongerepte ijsplaat is een toonbeeld van wat de natuur te bieden heeft als we die simpelweg met rust laten.