Foto in het spotlicht

Deze foto begon vanuit de droom die ik had om de wegen te bewandelen waar Ansel Adams een aantal van zijn iconische foto's maakte. Ik wilde mijn eigen interpretatie van die landschappen vastleggen. Na acht jaar was die droom uitgegroeid tot een langetermijnproject genaamd Ansel, dat eindigde met een tentoonstelling van mijn favoriete foto's.

Naarmate het project zich ontwikkelde, week ik steeds meer af van mijn oorspronkelijke, eenvoudige idee. Het werd steeds persoonlijker, meer introspectief en veel duisterder, maar ik handelde altijd met het grootste respect voor de natuur en fotografie, alsof de geest van Ansel Adams bij me was.

Deze foto heet The Grand Jury en is een zelfportret dat ik in New Mexico maakte met de Sony Alpha 7R III en de FE 24-70 mm f/2.8 GM-lens. Als ik mijn werk wil tentoonstellen, is het vooral bij het maken van dit soort grootse landschappen heel belangrijk dat ik genoeg details en scherpte heb om afdrukken op groot formaat te maken. En dat is nog belangrijker als je hoogwaardige zwart-witfoto's maakt. Het RAW-bestand moet al het dynamische bereik en alle details bevatten die ik nodig heb tijdens de nabewerking, want in die fase gaat de kwaliteit van de foto al snel achteruit, vooral als je een zwart-witfoto met een hoog contrast bewerkt. Wat dat betreft is de sensor van de Sony A7R III een waar kunstwerk. Hiermee weet ik dat ik genoeg details en dynamisch bereik krijg om de foto precies te bewerken zoals ik wil, net zoals Ansel Adams uren in de doka doorbracht om zijn foto's tot leven te brengen.

Je kunt deze foto op veel verschillende manieren bekijken, want er zitten een paar metaforen of mythen in. Qua uiterlijk doet de foto me denken aan het houtsnijwerk van Dürer of een stukje van een schilderij van Jheronimus Bosch. Voor mij is deze foto het ultieme bewijs dat fotografie een metafysische kunstvorm kan zijn. Je kunt foto's op heel verschillende manieren zien en interpreteren. We praten te veel over diafragma's, lenzen en bewerkingstechieken en we vergeten vaak het belangrijkste: onze verbeeldingskracht.