"Elke keer dat ik in het noordpoolgebied ben, heb ik een gevoel van pure verwondering dat maar niet minder wordt", zegt Mickaël Peralta, een natuurfotograaf die zich inzet om anderen te helpen de wildernis te koesteren. "Deze uitgestrekte, open landschappen en inspirerende dieren zorgen voor rust, afzondering en een zeldzaam en sterk gevoel van sereniteit."

Mickaëls reis van drie weken naar de bevroren oostkust van Groenland was al heel lang een doel voor hem en leverde alles op waarop hij had gehoopt. "Ik had al meerdere reizen gemaakt door Noorwegen, de Faeröer Eilanden, IJsland en Spitsbergen, en Groenland voelde voor mij als het laatste stukje van de puzzel", legt hij uit. "Ik ging mee op expeditie op een schip met de naam Polarfront, een voormalig meteorologisch onderzoeksschip uit de jaren 70 van de vorige eeuw. Het schip is ongeveer 55 meter lang, maar klein genoeg om de meest afgelegen fjorden binnen te kunnen varen. De reis vond plaats tijdens de poolzomer en ik kon helemaal opgaan in de omgeving door vanaf het schip te zwemmen in water van 1 ºC of 2 ºC." "Maar ondanks dat we daar in de warmere maanden waren, is een van mijn sterkste herinneringen aan die reis het geluid van het zee-ijs dat onder de romp van het schip brak", herinnert hij zich. "Het kraken en kreunen van het ijs is een van de meest intense en onvergetelijke sensaties die ik ooit heb meegemaakt. Het is zoiets vreemds voor buitenstaanders en heeft zo'n sterke associatie met die plek."

"Het doel van dit project was om de onmetelijkheid van een nog ongerepte wildernis te laten zien," vervolgt Mickaël, "en we voeren door gebieden die de meeste mensen nog nooit hebben gezien, laat staan bezocht. Groenland, en vooral de oostkust, is buitengewoon moeilijk bereikbaar en ik wilde landschappen laten zien die nog steeds echt wild en ongetemd zijn." "Dankzij deze reis kon ik deze geweldige plek benaderen als een documentairemaker, niet alleen als een natuur- en landschapsfotograaf", zegt hij. "We bezochten een Groenlands dorp dat is omgeven door zee-ijs dat zich uitstrekt over een afstand van bijna 80 km, waardoor het dorp meestal volledig geïsoleerd is. Door dagen door te brengen met de gemeenschap en hun dagelijks leven te documenteren, begin je beter te begrijpen hoe het is om te leven met die afgelegen ligging en voor voedsel afhankelijk te zijn van de jacht."

De pracht van de Groenlandse omgeving en dieren in het wild was volop zichtbaar tijdens Mickaëls reis, en gedurende die drie weken leverde de combinatie daarvan spectaculaire herinneringen op. "Ontmoetingen met in het wild levende pooldieren, vooral ijsberen, zijn altijd diep ontroerend", herinnert hij zich. "Met een van die momenten kon ik de fantastische geologie van die barre oorden illustreren. We zagen een ijsbeer boven ons op okerkleurige en bruine rotsen, en samen symboliseerde dat perfect het karakter van die hoge breedtegraden."

Andere favorieten van Mickaël waren foto's van de torenhoge ijsbergen voor de kust van het eiland. "Het ontdekken van ijsbergen van die omvang was een van mijn belangrijkste doelen voor mijn bezoek aan Groenland", legt hij uit. "Hun omvang was veel groter dan wat ik gewoonlijk bij Spitsbergen tegenkom. Binnen de beschermende hellingen van de fjorden is de zee vaak ongelooflijk kalm, waardoor je foto's van de fjorden kunt maken met spiegelglad water en een minimalistische sfeer, zelfs met een hoge sluitertijd."

Een van de redenen waarom Mickaël deze ongerepte plekken en onherhaalbare ontmoetingen wil delen, komt voort uit zijn eigen kennismaking met de wildernis, en blootstelling aan de wonderen van de wildernis is zeker van invloed geweest op zijn ontwikkeling als fotograaf. "Alles veranderde voor mij tijdens een ongelooflijke reis naar Oregon, bijna 10 jaar geleden", legt hij uit. "Het was mijn allereerste fotografische avontuur, 15 dagen onderweg, op volle toeren met slechts één bevriende fotograaf. Die reis veranderde alles en mijn passie voor fotografie werd geboren op hetzelfde moment als mijn liefde voor grote open ruimtes." "Tegenwoordig geeft de combinatie van fotografie en wildernis me een diep gevoel van vrijheid, zowel fysiek als mentaal", vervolgt hij. "Reizen zoals deze naar Groenland zijn voor mij een vorm van meditatie, een manier om opnieuw contact te maken met iets essentieels, maar het belangrijkste is dat het mijn kans is om dat gevoel van buiten in de natuur zijn door te geven. De schoonheid van de natuurlijke wereld was wat me ertoe aanzette om steeds meer te verkennen, en ik wil graag dat anderen dezelfde inspiratie hebben."

Om zijn foto's te vullen met hun spontaniteit en drama, heeft Mickaël een bijzondere opnamestijl ontwikkeld, ondersteund door zijn Sony-camera's en -lenzen. "Mijn doel is om het verhaal van een reis in één beeld te vertellen, en de emoties die ik voelde meteen over te brengen op de kijker", legt hij uit. "Ik maak al mijn foto's zonder statief, zonder filters, en ik reis meestal maar met één camerabehuizing en twee of drie lenzen. Voor mij wordt ongeveer 80% van een foto gemaakt op het moment van vastleggen, de rest wordt gecreëerd tijdens de bewerking achteraf. En ik werk bewust met een beperkt kleurenpalet, wat me van nature naar noordelijke omgevingen trekt." "Op een reis als deze worden veel foto's gemaakt vanaf het dek van de boot, en zelfs op rustig water brengt dit technische uitdagingen met zich mee", vervolgt hij. "Omdat de boot constant in beweging is, zijn lange sluitertijden heel moeilijk om mee te werken, dus werk ik meestal met een instelling tussen 1/250 en 1/8000 seconden."

Sony's SteadyShot-beeldstabilisatietechnologie is beschikbaar, zowel in camerabehuizingen zoals de A7R V die Mickaël tijdens deze reis gebruikte, als in lenzen, om de beweging van de boot te compenseren. "Tijdens deze reis ontdekte ik de FE 28-70mm f/2 GM, die samen met mijn FE 300mm f/2.8 GM OSS een van mijn twee meest gebruikte lenzen werd", zegt hij. "De 28-70mm was ontzettend handig bij het fotograferen vanuit de kleinere rubberboten tijdens korte excursies in de buurt van de gletsjers", legt Mickaël uit. "De camera is heel veelzijdig, extreem helder en zorgt voor een uitstekende beeldkwaliteit. Met de 300mm kon ik wilde dieren zoals ijsberen, muskusossen, poolvossen en hazen isoleren en ijsbergen croppen alsof ik er een portretopname van maakte." "Omdat ik zoveel nadruk leg op het bereiken van de hoogst mogelijke beeldkwaliteit in de camera, is de Alpha 7R V voor mij de beste keuze", zegt hij. "Hij is extreem responsief, licht en wordt geleverd met een uitzonderlijk autofocussysteem, terwijl de hoge resolutie perfect is voor het maken van grote prints. En de G Master-lenzen van Sony dragen bij aan die prestaties, met uitzonderlijke scherpte, contrast en natuurlijke weergave. Hierdoor kan ik tijdens het fotograferen beelden maken die al zo perfect mogelijk zijn."

Voor Mickaël is het noordpoolgebied een muze die hem blijft inspireren. "Een van de dingen die ik heel graag zou willen, is dat ik tijdens een toekomstige expeditie een paar weken of zelfs maanden in een traditioneel Groenlands dorp kan wonen om de manier van leven daar echt te documenteren", eindigt hij. "Ik ga in 2026 ook terug naar Spitsbergen om de overgang vanuit de winter mee te maken. Alles zal wit, stil en rauw zijn." "Elk seizoen biedt iets anders en elke reis is een compleet nieuwe ontdekking die me hetzelfde kinderlijke gevoel van nieuwsgierigheid geeft. Met mijn Sony-apparatuur kan ik dat gevoel nog langer vasthouden."